Po raz pierwszy pisze na tym forum chociaż od dawna czytam. Mam taki problem- od jakiegoś czasu budzą mnie w nocy głosy. Tak jakby ktoś coś mówił. Niestety jest to niewyraźnie i nie wiem co. Zaczęłam się nawet bać obudzić w nocy. Przeważnie jest to niski męski głos. Głos jest taki jakby szeptal mi coś do ucha.

Czy to moja wyobraźnia? Czy może ma ktoś na to jakieś wytłumaczcenie?

Wysłane z mojego C6603 za pomocą Tapatalk 2

Ma to już jakąś swoją nazwę ?

W jednym z filmów pojawił się motyw godziny 3:33, po którym zacząłem odczuwać lęk przed budzeniem się o tej porze. Co ciekawe, od tamtej pory coraz częściej zauważam godzinę 4:44, znaną jako „anielską godzinę”, co w pewien sposób przyniosło mi spokój. Nawet w chwilach niepokoju przed snem odczuwałem ciepło i błogi spokój. Pierwszej nocy po obejrzeniu tych filmów obudziłem się idealnie o 4:44.

Następnego dnia doświadczyłem dziwnej synchroniczności. Chciałem eksplorować temat dalej i obejrzeć pełną kasetę z nagraniami egzorcyzmów, zamiast fragmentów pokazywanych w filmie dokumentalnym. Zaczęło się spokojnie – od wprowadzenia i historii osoby poddanej egzorcyzmowi. Jednak tuż przed rozpoczęciem właściwych nagrań zadzwoniła do mnie mama. Zawołała mnie, co przerwało oglądanie, i postanowiłem zrezygnować, nie wracając już do tego, odebrałem to jako znak, może ostrzeżenie od anioła stróża, by nie zagłębiać się w ten temat.

W nocy rozmawiałem z bratem o tym wszystkim, wspominając ostrzeżenie dotyczące stanu łaski uświęcającej. W tym właśnie momencie ktoś zapukał w okno. Okazało się, że to klient (ojciec prowadzi własną firmę), ale obaj poczuliśmy dreszcz strachu, zwłaszcza że rozmowa dotyczyła niepokojących kwestii.

Po kilku dniach powoli zacząłem wracać do normalności i w końcu przespałem całą noc. Jednak ciekawość mnie nie opuszczała. Zacząłem zgłębiać, jak wiara odnosi się do technik LD (świadomego śnienia) i OOBE (wyjścia poza ciało), sam się interesowałem jedną z nich już dłuższy czas. Dowiedziałem się, że takie praktyki mogą przyciągać demony i są uznawane za okultyzm. Do tej pory uważałem świadome sny za coś zupełnie niegroźnego, ale to odkrycie zmieniło trochę moje spojrzenie.

Tego dnia w domu byli goście, a ja postanowiłem spróbować techniki inkubacji świadomego snu podczas drzemki. Leżąc, usłyszałem na dole dźwięk beczących kóz – jeden z gości puszczał nagrania ze swojej pracy z tymi zwierzętami. Próba LD nie powiodła się, ale byłem w stanie pół-drzemki.

Wieczorem wróciłem do swojej codziennej rutyny – treningu i zimnego prysznica. Postawiłem telefon na zwykłym miejscu, aby korzystać z timera. Nagle telefon spadł na podłogę, co nigdy wcześniej się nie zdarzyło. Był stabilnie ustawiony, więc zdziwiło mnie to.

Kiedy nadeszła pora snu, podłączyłem telefon do ładowania i położyłem pod łóżkiem, jak zwykle. Leżąc po krótkim czasie, usłyszałem delikatne przesunięcie telefonu. Zignorowałem to, ale dźwięk powtarzał się kilka razy. Myślałem, że telefon leży na nierównej powierzchni, więc go poprawiłem. Jednak dźwięk pojawiał się ponownie, co wywołało we mnie coraz większy niepokój.

W pewnym momencie, z zamkniętymi oczami, poczułem zawroty głowy, jakbym znajdował się na karuzeli – podobne uczucie do tego, jakie miałem podczas prób świadomego śnienia. Tym razem jednak nie starałem się tego uzyskać, to było niezamierzone. Przerażony otworzyłem oczy i zapaliłem światło, spędzając resztę nocy w oświetlonym pokoju, nie mogąc zmrużyć oka.

Następnego dnia próbowałem sobie wytłumaczyć, że te dziwne dźwięki mają logiczne wyjaśnienie. Ustawiłem telefon w tym samym miejscu, ale nic więcej się nie wydarzyło, nie dało się powtórzyć tego zjawiska chociaż warunki były niemal identyczne.

Zastanawiam się teraz, czy te doświadczenia to faktycznie coś nadprzyrodzonego, czy może tylko zbiegi okoliczności, którym nadałem zbyt duże znaczenie. Przyznam, że nigdy wcześniej nie miałem podobnych przeżyć i chciałbym uwolnić się od tego strachu. Wiem, że nie chcę już więcej eksplorować takich tematów.

Założyłem wątek, ponieważ chciałem się dowiedzieć jaki macie pogląd na czas. Czy istnieje, jak go postrzegacie. 

Również co sądzicie o podróżach w czasie, wierzycie? 

Ja uważam, że czas nie istnieje. Jest to jedynie pojęcie, które pozwala nam - ludziom ułożyć chronologicznie zdarzenia i się umiejscowić. 

Wg mnie jest tylko jeden moment, a czas jest iluzją. Na świecie działają różne czynniki jak pory roku, wiatr, dzień i noc, oceany, które zmieniają wokół nas krajobraz co daje nam złudne poczucie upływu czasu. Kleopatra żyła w tym samym momencie co my. Zmieniły się jedynie warunki, które nas otaczają, ale punkt czasowy się nie zmienił. 

Teraz dojdę do drugiej części postu. 

Czy podróże w ,,czasie" są możliwe?

Będę używał pojęcia czas, ponieważ tak jest łatwiej. 

Czas się nie zmienił, nie poszedł naprzód, więc nie można się w nim cofnąć. Jednak przytoczę historię, którą kiedyś czytałem. Nie pamiętam jej dokładnie. Jakiś mężczyzna spacerował w parku i skręcił w jakąś alejkę. Po jakimś czasie spostrzegł, że ludzie są dziwnie ubrani, jakby z innej epoki. Oni również wydawali się być zdziwieni patrząc na niego. Oczywiście wrócił do swoich czasów wracając do tej swojej alejki lub skręcając w inną. 

Nwm jak to wytłumaczyć. Może w jakiś sposób z powodów różnych zawirowań energetycznych jest możliwe wejście między minione wydarzenia. 

Podobno miejsca mają również pamięć. Może on wcale się nie cofnął. Może po prostu zobaczył pewien moment z historii. 

OOBE również daje możliwości podróżowania w czasie. Jednak z tego co czytałem można bardziej coś zobaczyć np jakieś miejsce. Nie ma możliwości zmiany biegu wydarzeń. 

Co sądzicie? 

Zacznę od początku.

Jakieś 2 lata temu w mieszkaniu zginęły mi dwa kubki. Nikt ich nie wyniósł, nie zbił, nie schował. Rozpynęły się. Mimo dokładnych porządków, opróżnieniu wszystkich szafek kuchennych ( innych też ) nie znalazły się do tej pory.

Kolejny przedmiot to dość spory materac na leżak. Takiej rzeczy nie można wetknąć gdzieś aby pozostała niezauważona przez lata. Oczywiście jako rozsądny człowiek starałam się wytłumaczyć powód jego zniknięcia - doszłam do wniosku że pewie został na tarasie domku na noc i ktoś przechodząc przez ogrodzenie go sobie przywłaszczył ( choć byłam pewna że był wniesiony do domu)

O całej sprawie prawie zapomniałam, czasem jako tajemniczą historyjkę opowiadałam znajomym.

Parę dni temu zginęła szklanka. Pewnie niektórzy pomyślą że mam sklerozę, zbiłam ją i nie pamiętam.

Prawda jest taka że poprosiłam znajomego ( jest wysoki) aby odstawił ją na górną półkę bo sama musiałabym wdrapywać się na krzesło lub stanąć na blacie kuchennym. Byliśmy w kuchni razem. Otworzył szafkę, wspiął się na palce i postawił szklankę tam, gdzie było jej miejsce. Zamknął szafkę, razem wyszliśmy z kuchni.

Dwa dni temu robiąc drobne porządki chciałam na górną półkę odstawić dzbanek, który używam sporadycznie. Byłam sama. Stanęłam więc na blacie kuchennym, który jest dość szeroki u mnie i co zauważyłam? Puste miejsce tam gdzie odstawiał szklankę.

Oczywiście nie dzieje się nic, ten komplet nie jest mi potrzebny tak samo jak inne przedmioty które straciłam w dziwny sposób.

Nurtuje mnie jednak pytanie co się z nimi stało. Cały czas mam rzed sobą widok jak jesteśmy w tej kuchni i szklanka stoi tam gdzie jej obecnie nie ma. On też był zdziwony jak powiedziałam co się stało i chyba pomyślał że zwariowałam.

Podkreślam zdecydowanie że wykluczam zbicie, przestawienie w inne miejsce bo nikt w domu oprócz mnie nie przebywał.

Problemem jest tylko to że zaczynam się czuć dziwnie i nieswojo we własnym domu. Jeśli ktoś z Was ma jakieś propozycje, sugestie to czekam na podpowiedzi.

Czytając to Forum różne rzeczy przyszły mi do głowy choćby to że może "ktoś-coś" się do mnie przykleiło.

Zapomniałam dodać że nie dom pewnie jest przyczyną ponieważ te zaginięcia zdarzyły się w trzech różnych miejscach mojego zamieszkania.

Z innych spraw ( nie wiem czy to ma jakieś znaczenie) jakiś czas temu, mniej więcej ze 3 m-ce zapalarka do gazu sama pstrykała wielokrotnie. Usłyszałam to będąc w pokoju. Gdy weszłam do kuchni uspokoiła się. Po chwili koleżanka która u mnie akurat była powiedziała : słyszysz? znów pstryka. Weszłyśmy do kuchni, popstrykało i przestało. Stwierdziłam że widocznie coś się psuje ( do dziś działa i nie powtórzyło się to)

Kolejna rzecz może głupia ale napiszę bo już jestem wyczulona na wszystko. Pies od 2 dni dziwnie się zachowuje. Nagle zaczyna popiskiwać. Leży na swoim posłaniu, nie wygląda na wystraszonego ale nigdy wcześniej takiego zachowania nie obserwowałam.

Opisałam wszystko co zauważyłam, mimo iż historia z zapalarką i psem pewnie jest bez znaczenia.

Głownym powodem napisania tej wiadomości było zniknięcie szklanki bo tego że powinna tam stać jestem stuprocentowo pewna.

Może to dziwnie zabrzmi ale światło lub elektronika wariują gdy medytuje.

A więc Interesuje się psychokinezą i postanowiłem zrobić psywheel do którego użyłem widelca ustawiłem telefon aby nagrywał po około 15-minutach otworzyłem oczy i spojrzałem na widelec który wcale się nie poruszył ale z jakiegoś powodu telefon zatrzymał nagrywanie i nie był to powód braku pamięci. gdy oglądałem nagranie zauważyłem że praktycznie od razu gdy rozpocząłem medytacje nad widelcem światło w tle przygasało i migało nie wiem czym było to spowodowane z ciekawości czy to wina telefonu lub elektryków włączyłem znów nagrywanie i ustawiłem telefon w tej samej pozycji ale światło tym razem nie migało a nagranie nie zatrzymało się. Jeśli ktoś może coś wiedzieć na ten temat chętnie poczytam. 

Ostatnio przeczytałam gdzieś tu na forum, że ktoś tez coś takiego widział, zaczęłam szukać po necie i znalazłam wypowiedzi wielu ludzi, którzy widzieli czarną postać jak ja.

Zakładam ten wątek ponieważ jestem ciekawa co lub kto to może być. Jest tu wiele osób, które interesują się podobnymi sprawami, a które mogą pomóc. Więc bardzo zapraszam do dyskusji. Ja jestem również ciekawa, tego czemu ta postać ukazuje się ludziom, czy potrzebuje modlitwy, czy chce nas ostrzec przed czymś, czy zwiastuje niebezpieczeństwo?

Mam nadzieję że tematu nie zdublowałam, szukałam i nie znalazłam.

A oto krótka charakterystyka Dzieci Indygo, zaczerpnięta z Wikipedii:

Dzieci Indygo – wg pseudonaukowych teorii związanych z ruchem New Age, ludzie, którzy od wczesnego dzieciństwa charakteryzują się specyficznymi zdolnościami paranormalnymi. Rodzili się na Ziemi od lat 70. XX wieku do okolic roku 2000, kiedy to zaczęły się już rodzić Dzieci Kryształowe. Urodzili się po to, aby odmienić oblicze tego świata na bardziej pokojowe i przyjazne człowiekowi i przyrodzie. Termin pochodzi od publikacji Lee Carroll & Jana Tober (1999): The Indigo Children: The New Kids Have Arrived, a kolor indygo ma być barwą aury wspomnianych osób. Niektórzy sądzą, że hipisi byli dorosłymi Dziećmi Indygo, albo że Dzieci Indygo to dusze Istot Pozaziemskich dobrej woli, w ludzkich ciałach.

Wzorce zachowania przypisywane "Dzieciom Indygo"

* Przychodzą na świat z poczuciem królewskiej godności (i często zachowują się zgodnie z nią).

* Mają poczucie "zasługiwania, aby tutaj być" i są zaskoczone, kiedy inni go nie podzielają.

* Poczucie własnej wartości nie jest dla nich istotną kwestią. Często mówią swoim rodzicom, "kim są".

* Mają problemy z uznaniem bezwarunkowej władzy (nieudzielającej wyjaśnień i niedającej możliwości wyboru).

* Po prostu nie robią pewnych rzeczy; na przykład, czekanie w kolejce jest dla nich trudne.

* Frustrują je systemy oparte na rytuałach i niewymagające twórczego myślenia.

* Często dostrzegają lepsze sposoby robienia czegoś, zarówno w domu, jak i w szkole, co sprawia, że wydają się być "pogromcami systemów" (przeciwnymi każdemu systemowi).

* Wydają się być nastawione antyspołecznie, o ile nie przebywają w towarzystwie podobnych do siebie. Jeśli w ich otoczeniu nie ma osób o poziomie świadomości podobnym do ich poziomu, często zwracają się do swojego wnętrza, czując się, jakby nie rozumiał ich żaden człowiek. Szkoła często jest dla nich niezwykle trudnym doświadczeniem społecznym.

* Nie reagują na dyscyplinę opartą na wywoływaniu poczucia winy ("Poczekaj, niech tylko twój ojciec wróci do domu").

* Nie wstydzą się mówić o tym, czego potrzebują.

Naukowcy podchodzą do koncepcji sceptycznie. Znany psychiatra Russell Barkley uważa, że określanie dziecka z problemami jak "indygo" może opóźnić jego prawidłową diagnozę i terapię. Profesor David Cohen uważa, że rodzice po prostu wolą postrzegać swoje dzieci jako wyjątkowo obdarzone, niż cierpiące na ADHD.

Osobiście zgadzam się z naukowcami:icon_smile2:

w pokoju jest całkowicie ciemno bo zasłonięte są rolety zewnętrzne, kamera ma tryb nocny na zdjęciach widać dziwnego kształtu światła mimo iż już na dworze jest ciemno.

Pozornie może wydawać się to zabawne, ale Stefanowi Michalakowi (ur. 1916) nie było do śmiechu, gdy ledwie żywy dotarł autobusem do Winnipeg, gdzie od razu trafił do szpitala. Oprócz osłabienia, wymiotów i ostrego bólu głowy, na brzuchu pacjenta widać było poparzenia tworzące regularny układ z kilku rzędów drobnych plamek. Jak twierdził, nabawił się ich dotykając "rury wydechowej" samolotu, ale szokująca prawda miała dopiero wyjść na jaw. Po przepisaniu leków i podaniu środków uspokajających, wyczerpanego Michalaka zabrano do domu. Rano nadal czuł się źle i zauważył, że jego skóra emituje bardzo dziwną woń.

Niemożność przyjmowania pokarmów i spadek wagi sprawiły, że wezwano do niego doktora R. D. Oatwaya, który odnotował: "Pacjent skarżył się na bolesną ‘obręcz’ dookoła głowy, rozpalone czoło, jadłowstręt, mdłości oraz słabość. Przy badaniu wydawał się nieobecny i apatyczny, ale świadomy. Miał przypalone włosy na czole, dolnej części mostka i nadbrzuszu. Na nadbrzuszu i śródbrzuszu, szczególnie na lewo od linii środkowej, widać było liczne czerwone, nieregularne, owalne i nieco wypukłe blizny […] wyglądające na oparzenia pierwszego stopnia. Były podrażnione i w niewielkim stopniu bolesne". Dopiero wtedy Michalak przyznał się lekarzowi, co naprawdę wydarzyło się w okolicach Falcon Lake 20 maja 1967 r.

Spodek pośrodku puszczy

Stefan Michalak i jego żona osiedlili się w Kanadzie po II wojnie światowej. Mężczyzna pracował jako mechanik w jednym z zakładów w Winnipeg (prow. Manitoba). Z zamiłowania był przyrodnikiem-geologiem, a jego hobby stanowiło poszukiwanie minerałów i skamielin.

19 maja (w piątek) wyjechał nad Falcon Lake - jezioro leżące na skraju Parku Whiteshell. Był to rzadko zaludniony i obfitujący w bogactwa naturalne obszar, oddalony o kilkadziesiąt kilometrów od granicy z USA. Po nocy spędzonej w motelu, Michalak wybrał się z samego rana na wędrówkę po lesie. Kilka godzin później natknął się na pokłady kwarcu, przy których się zatrzymał. Kwadrans po dwunastej rozpoczęła się sekwencja zdarzeń, które uznaje się za jedno z bardziej oryginalnych bliskich spotkań z UFO.

Zajętego swoimi sprawami Michalaka zaalarmował odgłos spłoszonych gęsi. Spojrzawszy w niebo zauważył on dwa podłużne obiekty z "wybrzuszeniami", które zmierzały w jego stronę. Wraz z malejącym dystansem zaczęły coraz bardziej przypominać znane mu z telewizji "latające talerze". Chris Rutkowski - kanadyjski ufolog o polsko brzmiącym nazwisku, który dokładnie przeanalizował przypadek Michalaka, pisał: "Nagle obiekt, który znajdował się dalej, zatrzymał się w powietrzu, podczas gdy drugi kontynuował lot i wylądował na dużej płaskiej skale, która (jak ustalono) znajdowała się w odległości ok. 50 m od mężczyzny. Ten, który został w górze wisiał jeszcze przez chwilę, po czym, zmieniwszy kolor, odleciał na zachód […]. Skupiając uwagę na obiekcie, który wylądował Michalak zauważył, że i on zmienił kolor z czerwonego na szary, przyjmując ostatecznie barwę ‘rozgrzanej stali nierdzewnej’ otoczonej przez złotawą poświatę".

- Zacząłem szukać na nim jakichś oznaczeń - relacjonował Michalak. - Nie widziałem żadnego napisu typu "NASA", ani niczego podobnego. Cały czas myślałem jednak, że to jakiś eksperymentalny pojazd z USA. Kiedy otworzyły się drzwi, pojawiło się […] coś w rodzaju skrzeczącej mowy, jakby w środku znajdowały się jakieś dzieci. Myśląc, że to Amerykanie, krzyknąłem: "Okey, Jankesi! Coś mi się zdaje, że macie kłopoty!".

Mężczyzna jednak nie od razu podszedł do obiektu. Przez pół godziny ukrywał się za skałą i próbował go naszkicować. Wykonany rysunek przedstawia "klasyczny" latający spodek, który według ocen Michalaka mierzył jakieś 12 m średnicy i 4 m wysokości, z czego ćwierć przypadała na wieńczącą go kopułę. W dolnej części widać było skupisko rurek przypominających elementy układu wydechowego lub klimatyzacyjnego. Świadek mówił, że czuł płynące od obiektu fale ciepła oraz nieprzyjemną siarkową woń. Przekonany, że to ultranowoczesny samolot, który uległ awarii, postanowił jednak zajrzeć do środka. Ponieważ nie usłyszał odpowiedzi na zadane łamaną angielszczyzną pytanie, próbował skontaktować się z pasażerami także po rosyjsku, polsku i niemiecku.

Ciekawość pierwszym stopniem do UFO

Dopiero po fakcie Michalak przekonał się, że jednak "mądry Polak po szkodzie". Luk wejściowy spodka wydawał się otwarty, jednak bijące z niego jaskrawe światło nie pozwalało zajrzeć do środka gołym okiem. Po założeniu przyciemnionych okularów mężczyzna ledwie dostrzegł, co się tam znajduje.

Rutkowski pisał: "Wtykając głowę przez otwór zobaczył plątaninę świateł rozlokowanych na czymś w rodzaju panelu, a także promienie świetlne rozchodzące się w poziomie i pionie. Było tam również skupisko światła emitujące sekwencję rozbłysków ‘niczym komputer’. Michalak […] zauważył, że ścianki obiektu mają grubość 45 cm. Nagle otwór wejściowy zasłoniły trzy ‘płyty’ zamykając go niczym ‘migawkę aparatu’. Mężczyzna chciał zbadać rękawicą strukturę zewnętrznej powłoki spodka. Na kadłubie nie było widać spawów ani nitów - wyglądał na mocno wypolerowaną powierzchnię przypominającą barwione szkło […]. Ściągając rękawicę świadek zauważył, że została przypalona i stopiona".

Bijący od obiektu zapach niespodziewanie zmieszał się z metaliczną wonią, a UFO zaczęło zmieniać pozycję, co sprawiło, że brzuch Michalaka znalazł się na jednej linii z "rurkami", które wyglądały na "wydech". Równie nagle buchnął z nich strumień gorącego gazu, który zapalił na nim ubranie. Był to początek poważnych problemów Polaka. Jednym z nich okazał się powrót do domu. Tuż po tym, jak obiekt odleciał, zaczął on odczuwać pierwsze objawy w postaci silnych mdłości, bólów głowy i zimnych potów. Kilkugodzinną podróż do motelu utrudniały mu wycieńczające wymioty. Składając po drodze w całość swoją dziwną przygodę Michalak doszedł do wniosku, że nagła choroba może wynikać z zakażenia czymś potencjalnie niebezpiecznym.

- Nie chciałem od razu wchodzić do motelu, bo bałem się, że zarażę znajdujące się tam osoby - mówił. - Czułem się odcięty od reszty świata. Ból był nie do zniesienia. Ponadto dziwny smród zdawał się dobiegać gdzieś ze środka mnie i nie dało się od niego uwolnić. Bałem się, że mogłem zrujnować sobie zdrowie i cały czas widziałem przed oczami piekło niepełnosprawności.

Ledwie żywy Michalak dotarł ostatnim autobusem do Winnipeg i natychmiast trafił do szpitala. Choć doszedł do siebie po kilkunastu dniach, skutki uboczne bliskiego spotkania - w postaci chronicznego osłabienia, alergii i problemów z utratą przytomności - utrzymywały się u niego jeszcze przez wiele lat. Kolejnym problemem okazało się nagłośnienie jego historii przez media, wskutek czego dukający po angielsku imigrant znalazł się na ustach całej Kanady. Jego przygoda w okolicach Falcon Lake była na tyle niepokojąca, iż zmusiła niektóre służby - w tym m.in. Lotnictwo, Policję Konną i nadzór medyczny - do sprawdzenia, czy spotkania z UFO rzeczywiście mogą narażać ludzi na ryzyko utraty zdrowia.

Napromieniowany?

Losy badań nad przypadkiem Michalaka były zawiłe. Jedna z hipotez zakładała, że dolegliwości odczuwane po spotkaniu z UFO wynikały z ekspozycji na niedużą dawkę promieniowania gamma. Opinie ekspertów były rozbieżne, ale przeprowadzone wkrótce po incydencie badania wykluczyły, aby Polak cierpiał z powodu zespołu popromiennego. Testy psychologiczne nie wykazały, aby miał skłonność do konfabulacji lub borykał się z problemami psychicznymi. Oparzenia na klatce piersiowej i brzuchu (widoczne na dostępnych w sieci zdjęciach Michalaka) z czasem się zagoiły, choć pozostały po nich wyczuwalne blizny.

Wnioski poszczególnych komisji badających incydent z Falcon Lake kontrastowały z opiniami ufologów. Dochodzenie z ramienia Kanadyjskich Królewskich Sił Powietrznych, prowadzone przez Paula Bissky’ego, uznało sprawę za wymysł, a Michalaka za konfabulującego pijaka, który przewrócił się na rozgrzany grill. Raport mało wiarygodnego Komitetu Condona - finansowanej przez Amerykańskie Lotnictwo jednostki badawczej, która za wszelką cenę starała się wyjaśnić zagadkę UFO, zaliczał przypadek do mistyfikacji stwierdzając, że Michalak nie był w stanie wskazać miejsca, gdzie doszło do rzekomego bliskiego spotkania. Nie było to prawdą, zaś ufolodzy - dziwiąc się dlaczego przypadek tak bardzo angażuje wojsko i władze - wysuwali dowody wskazujące, że robiono wszystko, aby go zdyskredytować.

Incydent z Falcon Lake, pełen innych zwrotów i zakrętów, otarł się nawet o kanadyjski parlament, gdzie już w 1967 r. pojawił się apel o ujawnienie oficjalnych danych sprawy, na co nie zgodził się minister obrony. Michalak do końca życia utrzymywał, że jego bliskie spotkanie było realne, niewytłumaczalne i nie przyniosło mu żadnych korzyści. Choć był to dla niego wstrząs, trauma - jak mówił - nie mogła równać się z tym, czego doświadczył podczas pobytu w niemieckim obozie zagłady.

*Stefan "Steven" Michalak zmarł w 1999 roku.

źródło: P.Cielebiaś,Onet

Las1 - skora241 | Fotosik.pl

Totem1 - skora241 | Fotosik.pl

i mam wrażenie, że jakis czas temu czytałam podobny artykuł...

https://tvn24.pl/magazyn-tvn24/nie-bylo-mowy-o-czarach-na-dzieciach-rekolekcje-do-prokuratury,260,4527

ktoś ma jakis pomysł, co tam mogło się wydarzyć ?

Przedstawia ono mnie stojącego we wnęce. Zwiedziałem wtedy pewien obiekt wojskowy z czasów IIWŚ.

Fotkę wykonywała kuzynka i ona sama po jej wykonaniu zdziwiła się co to takiego. Kuzynka trochę zna się na fotografii i pracowała też z photoshopem ale nie wie co to jest. 

Pewnego razu przyszło mi na myśl, że może to być odbicie światła flaszu aparatu od plakietkę, którą trzymam w rękach czego skutkiem byłoby wlaśnie coś takiego. Nie mam pewności czy to jest właśnie to i czy w ogóle takie zjawiska się zdarzają.

Jest też opcja, że coś mogło przelecieć w przed obiektywem aparatu ale to też wydaje mi się mało prawdopodobne.

Po kilku minutach w tym samym miejscu, mój kuzyn także był fotografowany ale nie wyszło nic dziwnego.

Czy to mógł być jakiś duch? Co o tym sądzicie? 

jestem nowa na tym forum, dlatego z gory przepraszam jesli post zle umiejscowilam.

2 miesiace temu bylam zmuszona uspic kotke z ktora bylam bardzo zwiazana, powiem, ze nawet nigdy nie spotkalam sie z takim oddaniem u zwierzecia jak u niej. otoz kicia nie odstepowala mnie na krok, gdzie nie poszlabym, co nie robilabym ona zawsze byla, a to na kolanach, a to spala obok, gdy ja wolalam ZAWSZE przybiegala, jesli nie bylo jej przy mnie to siedziala i miauczala pod drzwiami , nie wspomne jak wpychala sie aby sie potulic.

niestety towarzyszyla mi tylko przez 7 lat, i nie wiem czemu ostatnio zaczelam sie zastanawiac, czy pod jej postacia nie kryl sie moze aniol stroz, ktory chcial mnie czegos nauczyc, cos pokazac, poniewaz niewairygodne jest dla mnie, aby dostac tyle bezinteresownej milosci od tak malego stworzenia. chcialabym wiedziec co o tym sadzicie? czy moze jest to niepotrzebne szukanie dziury w calym?

druga sprawa, ze im wiecej czasu mija tym bardziej za nia placze, niedawno snila mi sie po raz pierwszy, sen wygladal nastepujaco: kapalam sie a ona jak to miala nie raz w zwyczaju siedziala obok na wannie, przytulala sie i patrzyla swoim wiernym i kochajacym spojrzeniem, tak jakby chciala podneisc mnie na duchu i powiedziec, ze wszystko jest ok.

czytalam kilka postow, troche lepiej sie poczulam czytajac, ze wierzycie, ze zwierzeta maja dusze, poniewaz balam sie, ze po jej smierci wszystko przepadlo... pisaliscie rowniez, ze czuliscie obecnosc swoich zwierzat, ja niestety nic takiego nie odczuwam i nigdy stycznosci z duchem nie mialam w przeciwienstwie do mojej mamy, ktora widziala jasna postac, kiedy byla dzieckiem i czula zimny powiew na karku po smierci wujka.

Czy to zbieg okoliczności? Zaczynam myśleć, że Pi "kradnie moje marzenia".

chciałabym napisać dla Was o legendach i ciekawych, dla mnie magicznych miejscach moich okolic.

Miejscowość znajduje się nieopodal Sandomierza, gdzie pośród bogatych sadów i upraw warzywnych, piętrzą się zielone pagórki z rozległym widokiem na dolinę dwóch rzek: Opatówki i Wisły. Tam właśnie, pewnie jak i w każdej małej miejscowości, krążą opowieści mówiące o tajemniczych siłach, niespotykanych zdarzeniach, niewyjaśnionych tajemnicach.

Pojechałam do rodziców w ostatni weekend, i choć już dawno nikt nie wspominał o niczym niezwykłym, nowa historia, jakiej jeszcze nie znałam wysnuła się z zakamarków pamięci sąsiada. Wcześniej nadmienię, że wzgórza na których znajdują się nieliczne gospodarstwa były zamieszkiwane niegdyś przez ludy Kultury Ceramiki Sznurowej, ale również słyszałam o mających miejsce wydobyciach archeologicznych, mówiących o wpływach kultury Łużyckiej na te ziemie. Na przeciwległym wzgórzu znajdował się cmentarz ciałopalny, co można dostrzec gołym okiem - zrudziała ziemia na środku pola.

Kiedy byłam dzieckiem, słyszałam jak, głównie starszyzna wsi twierdziła, że na wzgórzach coś wodzi. Inni mówili, że w pobliskim lesie widuje się czasem dziwne postacie, jeszcze inni przytaczali historię sprzed wojny, kiedy to chłop wracając z pola schronił się przed burzą w lesie, nie wrócił do domu, następnego dnia odnaleziono go zupełnie obłąkanego, majaczącego i przerażonego. Mówią, że coś widział o czym nie chciał mówić. Inna opowieść jest o gospodarzu, który próbował budować pod wzgórzem dom. Ponoć gdy zaczynał, wszystko osuwało się w lessową ziemię, tak, że należałoby zaczynać pracę na nowo. Po podjęciu kilku prób, jego żona ubłagała go by się tam nie budowali. Pamiętam, że gdy rodzice kupili dom na skarpie wzgórza, dużo osób kręciło głowami, bo to złe miejsce. Sąsiad, który pobudował się niedawno nad nimi, również znał te legendy, słyszał ostrzeżenia, zwłaszcza, że jego rodzina żyła tu od pokoleń. I właśnie on opowiedział mi ostatnio swoją historię.

Wzgórzami władał duch/bóg/siła na którą mówiono Rebu. I to właśnie Rebu miał stać za wszystkimi tajemnicami związanymi z tym terenem. Nie wiadomo kto to, co to, skąd się wywodzi i dlaczego zachował się o nim przekaz ustny. Jednak kilka osób miało z nim do czynienia. Sąsiad będąc młodym chłopakiem, biegł do lasu z kumplem, kiedy rzekomo wpadli na niewidoczną ścianę od której się odbili i wylądowali na tyłkach. Kolega próbował przejść jeszcze dwa razy, napierając na "ścianę", jednak musieli zawrócić. Podobno tego wieczoru inni, wracający z pola, widzieli człowieka w czarnym płaszczu snującego się po bezdrożach bez celu.

O człowieku w płaszczu słyszałam wzmianki również od innych miejscowych. Ja, mimo, że wychowałam się na tych wzgórzach, nie spotkałam dziwnej postaci, nie wpadłam w przezroczystą ścianę, nie słyszałam nawoływań Rebu. Jednak zawsze czułam wyjątkowość tego miejsca. Być może przez niezwykłą urodę okolicy, przez jej bogactwo w zieleń i plony, przez pełen zwierząt las... A być może dlatego, że faktycznie działa tam siła zwana przez miejscowych Rebu, jednak dla mieszkańców wzgórz jest łagodna i pozytywna...

Myślałam o tym czy nie zająć się spisywaniem tych przekazów ustnych, boję się, że w pewnym momencie one zanikną i wzgórza pozostaną zupełnie bez tajemniczej magii.

Na samym wstępie chciałbym dodać, że zdarzyło mi się ok. 10 razy w życiu doświadczyć czegoś co jest określane mianem LD lub Oobe, ciężko mi samemu stwierdzić ponieważ proces ten trwał dosyć krótko( tak przynajmniej z mojego punktu widzenia moge to określić, tzn. nie spoglądałem na zegarek, ale wszystko działo się szybko.)

Podczas tych stanów, występował paraliż senny, wibracje. Raz czułem, że tułów z pozycji leżącej tak mi się podnosi, że w pewnym momencie siedziałem na łóżku i rozglądałem się po pokoju. Doskonale wiedziałem, tzn. czułem, że moje ciało leży nie wpadłem nawet na pomysł żeby na nie spojrzeć patrzyłem 10 sek prosto w niedomknięte drzwi od pokoju i bardzo bałem się, że za tymi drzwiami ktoś jest. Czułem, że zaraz mi się ukaże, z całego przerażenia powoli wracał tułów do ciała, które opuszczało się bardo powoli, powolutku stopniowo czułem jak wracam do ciała, w końcu wylądowałem w ciele, jak już się w nim znalazłem to w paraliżu sennym, tzn. miałem zamknięte powieki, nie mogłem ruszyć kompletnie niczym i w dodatku miałem natłok 1000-ca myśli w jednej sekundzie, żeby tylko się rozbudzić, bo w podświadomości miałem całe te zdarzenie cały czas(tzn tą potencjalną osobę, która czyhała tuż za drzwiami pokoju.

Podobnych zdarzeń było kilka, nie czas je teraz opisywać. Chciałem zadać jedno pytanie, które wiąże się z tym, że zdarza mi się ten stan tylko w momencie gdy śpię sam w pokoju. Gdy leżymy z żoną i dzieckiem, zasypiam z takim spokojem, wiedząc, że są tuż obok, że śpię jak dzidziuś i nawet nie pamiętam snów. Wyjątkiem była jedna sytuacja, gdy żona była w pracy do 23:00, a ja usypiałem mojego synka, który obecnie ma 2 lata. Tak długo męczyłem się żeby go uspać a za wszelką cenę nie chciałem zasnąć ponieważ studiuję i czekała mnie nauka, że wpadłem (prawdopodobnie w paraliż senny) nagle obudziła mi się świadomość, wiem, że leżę na tym łóżku koło syna i jeszcze nie zdawałem sobie sprawy z tego, że jestem w paraliżu, sięgnąłem ręką trochę dalej, bo leżałem akurat na boku (musiała być to ręka astralna tzn. byłem w paraliżu nie mogłem ruszać realną ręką, sięgając ręką kompletnie nie wiadomo czemu mnie tak naszło, poczułem czyjąś rękę złapałem go za kciuk, wydawało mi się, że jest to ręką człowieka tzn. palec człowieka, ale dość duży na tyle duży że całą dłonią trzymałem go tylko za tego kciuka i wypełniał całą moją dłoń. Poczułem straszne, przerażenie i odruchowo chciałem zobaczyć kto to jest, ten ktoś nie pozwolił mi się na niego spojrzeć, czułem, że trzyma mnie ręką za twarz(policzek) z taką siłą, że nie mogę się przeciwstawić, trwało to chwile, później wróciłem do paraliżu, z którego nie mogłem się dość długo wybudzić. Chciałem się zapytać czy to są jakieś moje wewnętrzne lęki?, czy ktoś czeka tylko na moment aż będę sam? żeby mnie straszyć? czy to tylko wymysł mojej wyobraźni?. Od tych sytuacji panicznie zacząłem się bać ciemności bo to ona potęguje występowanie tych stanów, tak mi się wydaje. Nie byłbym w stanie sam w pokoju zasnąć ze zgaszonym światłem (na 100% by mi się to wtedy przytrafiło.), niejednokrotnie po przebudzeniu czuje dalej wibracje, i automatycznie jak zamknę oczy czuje, że to się znowu dzieje. Po takim czymś muszę się naprawdę konkretnie rozbudzić, żeby ustąpiło.

Przypomniałem sobie jeszcze jedno zdarzenie, ostatnio rzadko chodzę do kościoła, ale podstawowe modlitwy pamiętam, te których się raczej nie zapomina jak. "zdrowaśka", zdarzyło mi się kilka razy, że nie mogłem za cholere w głowie odnaleźć tekstu... zdrowaśki, starałem się pomodlić zanim jeszcze zaczęła się msza.. strasznie się zdenerwowałem, próbowałem kilkanaście, dziesiąt razy powtórzyć sobie modlitwę ale nie udało mi się. ( zdarzyło mi się to już kilkakrotnie, w przeciągu ostatnich 2 lat.. czuje, że powinienem napisać sobie tekst lub wziąć modlitewnik iść do kościoła i ją odmówić. (rzadko ostatnio chodzę bo nigdy nie mogę znaleźć czasu i źle mi ogólnie z tym.) dodam, że noszę zawsze na szyi krzyżyk, i nie zdejmuje go od 5-6 lat, czuje się z nim bezpieczniej, na wieczór też zawsze się przyżegnam (przynajmniej), traktuje to jako tarczę ochronną.

Łukasz 24.03.1991

Sama nie wiem co o tym wszystkim mam myśleć, może ktoś mną manipuluje, może to coś jest nie wiadomo skąd co mnie prześladuje...;

W życiu często mi się zdarza mieć bliski kontakt z liczbą 13 - głownie chodzi o adres zamieszkania..., ale w zeszłym roku ta liczba w moim życiu zaczęła przesadzać. Wszędzie ją spotykam, nawet nieświadomie trafiam na miejsce w pociągu o tym numerze.

Na początku tego miesiąca,szukając pracy sezonowej nad morzem, trafiłam w miejsce gdzie ta liczba była wszędzie! Na rejestracjach samochodów w miejscach gdzie przebywałam, na datach ważności produktów (głośno komentowanych) przez pracodawców itd itd. Przeraziłam się i wróciłam tu gdzie otaczają mnie ludzie których znam. Wracając jechałam w wagonie nr 13, który był przypiety tuz za lokomotywą a w przedziale siedzieli dziwni ludzie. Dodam, że w tym miejscu w dziwnych okolicznościach widziałam (nie takie same, ale podobne, może celowe) osoby które przypominały mi syna oraz męża siostry.

Kolejny obraz, który utkwił mi w pamięci to czarny kot, który pojawił się rok temu jak i teraz w tym miejscu nad morzem.

Czy mój mózg płata mi figle? Czy ktoś mną manipuluje?

Mamy 9 lipca, a ja w tym miesiącu już 2 razy znalazłam na ulicy większą sumę pieniędzy (raz 1 banknot, drugi raz 2 banknoty). Kwot nie będę pisać, bo nie wydaje mi się to ważne, ale same fakty bardzo mnie zdziwiły, bo zdarzało mi się znajdować kasę, ale z reguły drobne kwoty 1zł, 5zł (raz 200zł ok. 15 lat temu), ale i te drobne kwoty to były sporadyczne sytuacje. W tym miesiącu mam regularny "przypływ" większych kwot , a że wiem że w życiu nie ma przypadków sprawa mnie zaciekawiła...

Jakby ktoś miał jakiś pomysł z czym to można powiązać chętnie skorzystam z Waszych doświadczeń i Waszej wiedzy.

Po paru dniach moja mama dostaje telefon od cioci, że zostaje zwolniona z pracy, a po paru dniach informacje od niej, że babcia miała krwawienie śródczaszkowe do mózgu.

Tak się zastanawiam czy ten pierścień faktycznie jest tak magiczny czy to zwykły zbieg okoliczności jest.

PRZEJDŹMY DO PRZYKŁADÓW:

Miałem wypadek lekarz powiedział że centymetr i płuco przebite

Często mam "problemy'' z autami tzn dosyć często NAPRAWDĘ CZĘSTO zdarza mi się że o włos udaje mi się uniknąć wylądowania pod kołami auta (odkąd pamiętam w roku dochodzi do kilkunastu razy)

Jazda motocyklem naglę coś zaczęło mnie znosić w lewo i o mały włos nie miałem czołówki

Jazda na moto wyskok z górki(bez wcześniejszego spojrzenia co jest za nią) dziury (spore) kamienie piach ledwo wyrobilem

Dźgnięcie w nogę nożem w ostatniej chwili udało mi się ruszyć nogą i ją zgiąć i dostałem w kolano co skończyło się tylko małą ranką (nie był to żaden napad po prostu pewnej osobie się "nudziło")

Próba napadu gościu próbował mnie obrabować w parku podczas przechadzki (młody napity mężczyzna) lecz nagle mu się odwidziało i poszedł

W dzieciństwie gdy jeździłem nad różne jeziora czy basenu ZAWSZE ale to ZAWSZE musiało się coś stać abym się TOPIŁ lecz zawsze "na farcie'' udawało mi się uniknąć utonięcia

Byłem "umierający" (tu akurat nie opisze do końca ponieważ było to z własnej głupoty i nie ma się czym chwalić) miałem zapadnięte żyły nie mogłem się ruszyć nic zrobić itd przyszedł ktoś kto mi pomógł

Niekiedy zamiast ja bać się "groźnych" psów które na innych ujadają potrafią ugryźć to mnie się po prostu boją

Podczas jazdy rowerem wypadło mi przednie koło od tak udało mi się przejechać trochę i "zeskoczyć''

Bieg wywrócenie się wpadnięcie w krzew z kolcami kolec "milimetr" wbity od oka

Połknięcie starej monety tzn miałem ją w gardle ale udało mi się ją wypluc

Mam jeszcze kilka przykładów ale te chyba są wystarczające. Gdyby nie to że zdarza mi się to naprawdę często nie miałbym powodów do zastanawiania się.

Chcialam zapytac czy ktos z was spotkal sie z czym takim.... Ostatnio czesto wydaje mi sie ze ktos mnie wola po imieniu albo puka do drzwi . Czasem mam tez wrazenie ze jakas ciemna postac przemknie kolo mnie. czasem az sie wystrasze czy rzeczywiscie na kogos nie wpadne...

z gory dziekuje i pozdrawiam

Mam do was pytanie o odczuwanie emocji na odległość.

Jest pewna osoba, której emocje jakoś tak automatycznie do mnie dochodzą. Chodzi o mężczyznę, który w sumie w jakiś sposób mnie pociąga, choć tez jednoczenie odpycha. Jest to ktoś kto ma w sobie dużo światła, ale tez czarne ziarno.

Mimo, ze nie kontaktujemy się już ze sobą oraz tego, ze w zasadzie nic konkretnego miedzy nami nie doszło, otworzył się pewien specyficzny kanał komunikacji. Podczas okresu, w którym się kontaktowaliśmy, odczulam takie reakcje :

Lekkie podmuchy delikatnie chłodnej energii - zadowolenie,

Silny świeży wiatr - duza radość

Burza energetyczna, przy której zaczynałam aż się trząść - poważne zdenerwowanie,

Iskrzenie / przelot prądu - niespodzianka

Ciężkie ciepło aż do gorąca - energia seksualna (masturbacja)

Klucie w klatce piersiowej - odrzucenie, zawód miłosny

Wszystko to odczulam przez dłonie, oprócz klucia w sercu oraz iskier które poczułam w ramionach. Burze i klucie w sercu poczułam nagle i silnie tego samego wieczora, pewnym zdecydowanym gestem pokazałam mu symbolicznie ze przecinam nasza wieź. Przez to wiem, ze mimo tego ze on jest w związku, wciąż bardzo o mnie myśli. Wiem to również, bo odczuwam do tej pory te świeże podmuchy i jego energie seksualna ( a nie odczuwałam jej w momencie kiedy na pewno ona się pojawiła w kontekście kogoś innego).

Nie wiem jak mam to wszystko ugryźć ... Z jednej strony, mam ochotę uciąć to wszystko do końca, bo to nie jest zbyt zdrowe ze względu na sytuacje. Wymyślić jakiś rytuał przecięcia tego kanału i zamknąć do końca te historie. Jednocześnie jakaś cześć mnie nie chce tego porzucać, bo przydarzyło mi się to pierwszy raz w życiu i jest to jednak bardzo ciekawe w obserwacji. To wszystko było dla mnie rewolucyjne, weszło jakoś na stale w repertuar moich odczuć energetycznych. Nie wiedziałam do tej pory, ze komunikacja miedzy ludźmi może się przejawić w takiej postaci, to jednak bardzo poetyckie.

Chciałabym bardzo zrozumieć, skąd to wszystko. Czy to konfiguracja ja - on jest na tyle specjalna, ze ten kanał się otworzył. Czy sprawiła to sama sytuacja, bo przez dłuższy czas byliśmy tylko w korespondencji, ale bardzo silnie o sobie myśleliśmy. A może po prostu jestem w okresie życia kiedy otworzyła mi się jakaś klapka i następnym razem jak się zakocham, będę miała tak samo z kim innym. Wszystko po trochu ?

Proszę o poradę, to dla mnie bardzo ważne ! Mam nadzieje ze jest tu ktoś doświadczony w temacie.

Możecie dać jeszcze mechanikę działania jak ktoś zna i czy mogę wybierać lampy, które mają się zapalać lub gasnąć!

Wdzięczny będę za wszelką pomoc

Dołączam jego zdjęcie

O czym może świadczyć, że nagle nie wiadomo dlaczego zaczęło się o kimś dużo myśleć? Mnie się to ostatnio zdarzyło, zaczęlam bardzo często myśleć o pewnej osobie, z którą miałam tylko raz w życiu kontakt - ponad 6 lat temu jako pacjentka. Do tej pory o tej osobie rzadko myślałam, bardzo mnie to zastanawia.

Chodzi o to, że zdarza mi się nie znać znaczenia podstawowych słów.

Nie jest tak, że dane słowo po prostu wylatuje mi z głowy, otóż problem polega na tym, że ja go wcale nie znam, nie słyszałam, nie wychwyciłam z ludzkich rozmów itd.

I to nie są jakieś trudne słowa. Często jest tak, że znam znaczenie trudniejszych słów, ponieważ czytam książki, ale nie znam słów, powiedzmy tego pokroju rzeczy jak sztacheta, szpadel (to akurat wiem, ale chodziło mi o to, by podać konkretny przykład).

Może to wydać się śmieszne, może to i jest śmieszne, ale to wpędza mnie w załamanie, nie umiem sobie z tym poradzić. Gdybym jeszcze miała problemy z nauką w szkole, ale nigdy takowych nie miałam, zawsze czerwone paski, średnia w granicach 4,5. Nie wiem jak to wyjaśnić, z czego to wynika, ale czuję się po prostu głupia.

Czy to po prostu brak zainteresowania życiem codziennym, chodzenie z głową w chmurach czy jeszcze coś innego?

Może umieściłam mój temat w niewłaściwym dziale, ale jakoś tak mi przypasował tytuł "rzeczy niewyjaśnione". Tego nie wyjaśnił mi jeszcze nikt. Nie wiem czego oczekuję, pewnie po cichu liczę na to, że ktoś doświadczył czegoś podobnego i wie jakie to trudne do zaakceptowania. Dziękuję za odpowiedzi, mam nadzieję, że ktoś odpowie i pozdrawiam.

ogólnie od dłuższego czasu nie próbuję nawet ubierać w słowa tego co się dzieje ze mną. Robię tak z proste przyczyny - nie chcę być brany za wariata, już mi przylepili schizofrenie i ponad rok byłem faszerowany psychotropami, które mi nie pomogły, a pogorszyły inne obszary.

Jest pewna nowa stała w moim życiu, której nie rozumiem i w sumie nie próbowałem tłumaczyć, bo wpisałem to w naturalny proces rozwoju, dziś jednak chce się dowiedzieć czy ktoś tak ma, bo teraz to mnie już w pewien sposób przerasta...

Przy kontaktach z ludźmi, ba, w samym przebywaniu wśród nich (spacer, tramwaj, sklep) mam dziwne odczucia w głowie. Tak jak bym nie wiem, łączył się niekontrolowanie z innymi. Myśli same zapierdzielają, czasami nie wiem nawet skąd biorą się te tematy, ja nic nie robię, nie mówię, a widzę jak niektórzy z nich wyraźnie na mnie w takich momentach się patrzy, często na ich twarzach jest wypisane jakieś niezadowolenie (wykluczamy fobię społeczną, ok?). Coś się zmieniło we mnie, w mojej aurze? Ja w ogóle czuję się strasznie wrogo nastawiony do ludzi, i widzę że oni do mnie też. Temu wszystkiemu towarzyszy coś czego nie umiem zwerbalizować. Niby uścisk w mózgu, ale jak bym miał to zobrazować to najbliżej mi do tego jak został przedstawiony pajęczy zmysł w spider man'ie. Ja się czuję strasznie zagubiony, przerasta mnie nadmiar informacji, za dużo wątków, nie wiem jak do tego podejść. Ostatecznie dodam, że chociaż z jednej strony czuje, że idę dobrą drogą, to mam dużo niepokoju w sobie i od dłuższego czasu mam wrażenie, że jestem swoim wrogiem....

sorry za chaos.

help.

(bylismy wtedy oddaleni od siebie okolo 300km)

On był w domu.

Ja bylam u kolezanki na kieliszku wina. Obie sobie rozmawialysmy i mowilysmy o planach wakacyjnych i ja zaczelam mowic i myslec o tym, ze milo by bylo gdybysmy w wakacje pojechali w 3 za granice do pracy. Razem bysmy cos wynajeli i mieszkali razem. Ta mysl mi sie abrdzo spodobala i dalej w glowie sobie o niej myslalam.

Jak wrocilam do domu to moj chlopak powiedzial, ze jak mnie nie bylo, to gdy robil sobie herbate, nagle pomyslal o tym, ze fajnie byloby ze mna mieszkac.

Kolejna sytuacja miala miejsce dwa dni temu. On siedzial przy komputerze i przegladal jakies kwejkki, a ja na podlodze kleilam rzeźbę na zajecia. Oboje robilismy swoje w ciszy, ja bylam skupiona a on nie chcial mi przeszkadzac. Nagle w mojej glowie pojawila sie melodia z teledysku jaki ogladalismy z miesiac temu. Ja wtedy zapytalam go jak leciala dalej ta melodia, na co on w zupelnym szoku, ze wlasnie ja sobie nucil.

Kiedy mysle o czym intensywnie, on tez ma takie mysli. Np lezymy, idziemy spac juz i ja mysle ze dawno mnie nie przyutulil do snu i nagle on to robi.

Czesto zdarza sie, ze jak cos zaproponuje(co robic dzisiaj) a on odpowiada ze tez o tym myslal.

Mieliscie kiedys cos takiego? Jak to w ogole nazwac?

Jakiś elektryk na forum?

Nie wiem dlaczego tak się stało i zaczynam wyobrażać sobie duchy w domu

Nie bez powodu wprowadzam Was w szczegóły. Chcę żebyście wczuli się w moją sytuację. Tak więc wszyscy uważają, że ewidentnie coś dzieje się wewnątrz małej Kasjany. Mając 3 latka, bawiąc się na podłodze swoimi zabawkami informuję mamę o wizycie, którą nam złożą dwie osoby: przyjaciółka mamy i mąż, mieszkający w Niemczech. Nie do końca rozumiem kim oni są, jednak posługuję się imionami. Mama uśmiecha się do mnie, zaskoczona, nie rozumiejąc o co może mi chodzić. Po upływie 30 min rozlega się pukanie do drzwi. Nie muszę dodawać kto stoi w progu.

W dniu moich 10 urodzin zmarła moja prababka. Takie rzeczy niestety się zdarzają. Jednak przez kilka nocy po jej odejściu, przychodziła do mnie we śnie. Mówiła do mnie. Pojechałam na rowerze do babci, będącej córką zmarłej. Zaparzyła mi herbaty. Zaczęłam swoją opowieść o prababci, odwiedzającej mnie w snach oraz o tym, jak mocno czuję jej obecność. Dodam, że babcia mieszkała w starym, poniemieckim, drewnianym domu. W jadalni, w której piłyśmy herbatę, na pierwszy rzut oka wyłaniał się ogromny obraz plaży, morza oraz rozbitej łodzi. To właśnie ten obraz spadł z hukiem na ziemię, po raz pierwszy odkąd został powieszony wiele lat wcześniej przez mojego pradziadka. Zaraz za nim kolejny - wiszący nad drzwiami. Nie jestem w stanie opisać swojego przerażenia. Czułam, że prababka była ze mną w tym pomieszczeniu.

Jeśli ten temat wyda Wam się w jakikolwiek sposób interesujący, pozwolę sobie podzielić się z Wami innymi historiami z mojego życia o poruszających się przedmiotach...i nie tylko.

Ostatnio towarzyszą mi różne zapachy, głównie przyjemne, przechodzę gdzieś i czuję zapach, na przykład w jednym konkretnym miejscu na ulicy, kiedy okna są zamknięte i nikogo nie ma dookoła, albo w domu, w jednym czy drugim pokoju, zapach zdaje się utrzymywać w jednym miejscu, nie odczuwam go na przykład pół metra dalej, nie rozwiewa się, nie rozpływa. Nie jest to zapach moich perfum/kosmetyków, bo dobrze je znam. Dodam, że z moim mózgiem wszystko gra i nie jest to fizjologiczny objaw chorobowy . Sama jestem ciekawa, czy ktoś z Was ma pomysł, czym mogłyby być owe zapachy?

Interesuję się fotografią i robiłam zdjęcia gdzie popadło, ale niestety mam pewne ograniczenia. Mianowicie, gdy robię zdjęcia zwierzętom (obojętnie jakim), to w krótkim czasie one giną (wypadek, choroba, zniknięcie). Czy to nie jest dziwne? W całej rodzinie tylko ja i mama (w mniejszym stopniu) mamy takie coś. Natomiast jak robię komuś zdjęcia (nie sobie) to tym ludziom powodzi się podwójnie, mają więcej szczęścia itp.

Od czego to zależy?

Można to jakoś zniwelować- chodzi o biedne zwierzęta

Pozdrawiam!

W tamtym roku, czyli nie tak dawno temu, kilka razy zobaczyłam światła. Problem w tym, że nijak nie potrafię sobie wytłumaczyć jak to możliwe.

Zdarzyło się tak 4 razy.

Leżałam w łóżku, usiłując zasnąć. Oczywiście wszystko było zgaszone, okno jak zawsze zasłonięte. Nagle poczułam, że muszę otworzyć oczy. I wtedy ujrzałam światło.

Dwa razy było niebieskie, wzdłuż ramki obrazu Jana Pawła II (już miałam myśli, że to jakieś znaki, abym się nawróciła).

Później różowe, obok mojego łóżka, nie potrafię sobie przypomnieć kształtu.

I białe, jak jarzeniówka, po drugiej stronie pokoju. Również podłużne, ale większe. Na mojej szafce od regału.

Wykluczyłam wszystkie możliwości tj. światło przedostające się przez okno. Pozostały mi zwidy albo...? Nie chcę wierzyć, że to zwidy, bo otwierałam i zamykałam oczy i światło nadal było w tym samym miejscu. Jedyne czego żałuję to to, że brakowało mi odwagi, żeby zrobić zdjęcie. Ale zawsze strach mnie paraliżował, że nawet mi przez myśl to nie przeszło. Obawiam się, że taka sytuacja może się nie powtórzyć... Nie żebym chciała znów poczuć się jak wariatka.

Nie sądzę, żeby komuś innemu się coś takiego przytrafiło. Jednak wiem, że na tym forum są ludzie, którzy się znają na tego typu zjawiskach. Lub podobnych.

Bardzo proszę o jakiś pomysł, wskazówkę, cokolwiek to mogło być.

Pozdrawiam

Mam taki problem gdyż od 7 miesięcy dzieją sie ze mną dziwne rzeczy , słyszę głosy w głowie , mam ciągłe sny o śmierci , w nocy nie wiem jak to możliwe ale widzę tak jak w dzień nawet lepiej i czuje że jestem pełny energii a kiedy nadchodzi dzień czuje sie wyczerpany jak bym przebiegł maraton nawet gorzej , kiedy jestem blisko ognia to w dziwny sposób płomień skręca w moją stronę , nie wiem co to czy da sie to kontrolować czy nie ale proszę o wszelkie rady.

jeśli nibiru istnieje to mamy problem większy niż Fukushima, zobaczy sie w sierpniu.

http://www.segnidalcielo.it/2013/08/23/pattie-brassard-esperto-della-nasa-parla-di-nibiru-e-di-un-evento-catastrofico-globale/ może ktoś przeskanuje tego naukowca czy se jaj nie robi.

Słuchajcie, mam problem. Czuję się jakaś inna, właściwie już od dzieciństwa zdarzały mi się przewidujące sny, np. to co mi się przyśniło zdarzyło się na drugi dzień zupełnie dokładnie jak we śnie. Do pewnego czasu wszystko było w miarę normalnie, ale od pewnego momentu zaczęłam popadać w depresję, nałogi, wszystko zaczęło się dziać stopniowo pod górke, zaczęłam dokonywać niewłaściwych wyborów, adranalina wszelkiego rodzaju mnie pociągała. Co jakiś czas czułam potrzebę rozładowania się na czymś lub na kimś, totalnego rozładowania się często przez agresję. W końcu popadłam w kompletny dół, ciągle walczyłam z kimś, z czymś, a i tak wszystko działo się na odwrót nie tak jak powinno, aż zaczęłam mieć coraz mniej sił do tej walki, stwierdiłam że i tak w końcu stanie się tak jak ma być i powoli zaczęłam tracić sens życia, izolować się od wszystkich, wszyscy i wszystko zaczęło być dla mnie nie takie jak powinno. Miałam etapy dziwnych snów koszmarów, lęków. Natomiast w tamtym roku w październiku zaczął się dla mnie prawdziwy koszmar. Zaczęło się od koszmarnego snu, obudziłam się z tak potwornym lękiem, sny były noc w noc przez kolejne kilka miesięcy, lęk nawet w dzień nachodził mnie z nienacka, nic nie pomagało czyjas obecność nawet, bałam sie kolejnej nadchodzącej nocy, nie mogłam znieść tego lęku, zaczęły przychodzić mysli samobójcze z wycieńczenia i wyczerpania psychicznego. Nawet jak byłam totalnie zmęczona, przychodziła godz około pierwszej w nocy i coś wyrywało mnie ze snu zasypiałam nad ranem i tak czasami przez kilka tygodni, kiedy zasypiałam nawet w dzień czułam jak tracę oddech. Byłam przerażona czułam że świruje a sny były tak realne i koszmarne. Miałam orgażmy przez sen i wtedy budziłam sie czułam że to się dzieje realnie czasami kochałam się z kimś ale nie widziałam twarzy. Było też tak że śniło mi się że jest godz np 2.08 w nocy budziłam się spoglądałam na zegarek i była dokładnie ta godz. Słyszałam dziwne ciche trzaski mebli sprzętu, tłumaczyłam sobie że to grawitacja powoduje to przyciąganiem. Potem ze snu zaczęło mnie wyrywać pukanie do drzwi, bardzo mocne, zrywałam sie, czekałam aż ktoś wejdzie lub podchodziłam do drzwi nikogo nie było, czasami to pukanie było w meble. Ciągle czegoś sie bałam nawet odwrócić za siebie miałam wrażenie że kogoś tam zobaczę. Zaczęłam się zastanawiać szukać informacji. Stwierdziłam że te wszystkie wydarzenia poprzedziły już dużo wcześniej inne o których aż tak bardzo wcześniej nie myślałam, ponieważ wydarzenia o których teraz napisze działy się w nocy za każdym razem kiedy byłam pod wpływem alkoholu. Pewnej nocy więc np. wstałam z łużka i rozłączyłam wszystkie kable jakie tylko były w pokoju, kiedy się obudziłam, pamiętałam wszystko co robie ale kiedy ja to robiłam czułam jak bym robiła to ja ale patrzyła na siebie. Innym razem taka sama sytuacja, wstałam odruchowo podeszłam do zlewu i napiłam się ajaxu, kiedy już go połknęłam ocknęłam sie i szybko na siłę zwymiotowałam. Innym razem kwiatek który wisiał na scianie nad łużeczkiem dziecka rano znalazł się na ławie, byłam w domu tylko ja i właściwie miała bym trudności żeby sięgnąć go ze ściany, znowu zaczęłam rozważać że może spadł i lunatykując go postawiłam, tylko że jak by spadł to prosto na moje dziecko, a w łużeczku nie było ziemi rozsypanej. To się działo już dużo wcześniej w dużych odstępach czasu. Natomiast w tym tygodniu miałam sen, że moje ciało panuje nad moim umysłem, czułam przez sen że coś od środka wygina mnie, moją głowe ramiona w nienaturalny sposob to były gwałtowne ruchy, kiedy się obudziłam nie wiedziałam co o tym myśleć.....czy to był tylko sen? Kolejnej nocy miałam powtarzający się sen z kolei już od kilku lat, że w domu w którym mieszkam jest wiecej pokoi, i że zapominam ciągle że mam swój pokój, ktoś mnie odwiedza i wtedy dopiero zapraszam gościa do tego pokoju, przypominam sonie wtedy o nim. Wiszą w nim pajęczyny tak jak bym długo do niego nie wchodziła. To tak w skrócie chociaż się rozpisałam. Pomóżcie mi co Wy o tym sądzicie? Ja świruje czy nie jestem sama? Pozdrawiam

U mnie czasami jest tak, że jak jestem w jakiś sposób podminowany, zdenerwowany itp. To nawet dotykając laptopa, klamki, telefonu czy obojętnie czego co nie powinno wg mnie się "elektryzować" to jednak to się dzieje.

Zawsze jak sobie pomyśle ,że np. nigdy się mi nic złego nie stało albo ,że nigdy czegoś nie robiłem to te rzeczy wydarzają mi się w najmniej odpowiednim momencie, zawsze z zaskoczenia. Czy to trochę nie jest dźwine? A i jeszcze jedno narazie to tylko działa na moją nie korzyść.

Rok temu na urodziny dostałam komplet naszyjnik + kolczyki od chłopaka i zauważyłam, że nosząc kolczyki nic się nie dzieje, a za każdym razem kiedy założę naszyjnik momentalnie zaczynamy się kłócić. Nie wiem czy to przypadek czy to faktycznie coś oznacza. Miał ktoś z was podobny przypadek z jakimś przedmiotem?

Z góry dziękuje za odpowiedź.

Króciutko o mnie-młoda kobieta, zajmuję się Tarotem, trochę magią chaosu, interesuje mnie magia naturalna i religijnie oscyluję wokół tradycji pogańskich.

Wokół mnie od wielu lat dzieją się różne rzeczy, tak jakbym była w stanie "przyciągać" byty ("odpychać" zresztą ponoć też).

Na ogół nie sprawia to żadnego problemu. Kiedy jednak bywałam naprawdę zła, świat wokół mnie dosłownie fruwał, przedmioty spadały z półek itd, chociaż nad tym też nauczyłam się panować, bo traciłam talerze :tongue:

Natomiast pozostaje jeden bardzo kuriozalny problem, a mianowicie-okresowo pojawiające się znikąd zadrapania. Zaczęło się to jakieś 2-3 lata temu, obudziłam się kiedyś z podrapanymi plecami. Bez udziału osób trzecich, nie miałam też możliwości zadrapać się gdzieś w łóżku (żadnych suwaków, twardych elementów), spałam w miękkiej pościeli i nie miałam żadnego zwierzęcia, które mogłoby to zrobić, nie spowodowała ich odzież noszona w ciągu dnia. Nie cierpię na choroby skórne i nie mogłam też w ten sposób podrapać się sama. Od tamtego czasu sporadycznie (kilka razy w roku) pojawiają się znowu, zawsze na plecach, zawsze po kilka-kilkanaście na raz, przez kilka dni pojawiają się nowe. Nie mają związku ze stresującymi sytuacjami ani z moim nastrojem.

Zadrapania są bardzo płytkie, tworzą precyzyjne, cieniutkie, długie, proste linie. Po odkażeniu goją się szybko i bez śladu.

Czy komuś takie rzeczy się przydarzały?

postanowiłam zasięgnąć opinii innych gdyż mam mały problem... dzisiaj po dość długiej podróży około godziny 3-ciej w nocy dotarłam na miejsce. położyłam się spać i... obudziłam się, spojrzałam w okno - piękny dzień, spojrzałam na zegarek na ręku 4:21 (cos koło tego) pierwsze myśli - oj, przespałam cały dzień, jest po 4-tej po południu... spojrzałam jednak na komórkę i zobaczyłam, ze jest dopiero 9:20... odetchnęłam z ulgą. Skorzystałam z łazienki i spojrzałam ponownie na zegarek była 4:37... hmm wygląda na to, ze z zegarkiem wszystko ok - pomyślałam. Wytłumaczyłam sobie, że może przycisnęłam go zbyt mocno do ręki podczas snu (zaznaczam, że zawsze śpię w zegarku - zegarek to swatch, zwykły na baterię). Przestałam o tym myśleć... zajęłam się czymś i w późniejszym czasie spojrzałam na drugą komórkę... i tu bardzo się zdziwiłam gdyż ten drugi telefon wskazywał godzinę 4:04 lub 4:05 - nie pamiętam teraz dokładnie. Było to dziwne gdyż druga komórka posiada dwa zegarki, jeden na panelu a drugi mały w prawym górnym rogu na pasku - ten na panelu wskazywał 4-tą godzinę, ten mały normalną 10:28... cały dzień o tym myślę i nie umiem sobie tego wytłumaczyć... przeszukałam Internet, ale nic nie znalazłam dlatego zwracam się do Was... może ktoś wie co to może oznaczać? Nie daje mi to spokoju przez cały dzień, czuję ze coś to znaczy tylko nie umiem tego sprecyzować... Będę wdzięczna za wszystkie wyjaśnienia - nadmieniam tylko, że zdarzyło mi się to po raz pierwszy i do tej pory oba zegarki po ich odpowiednim ustawieniu funkcjonują bez zarzutu... pozdrawiam wszystkich

co mnie nurtuje, to trudno mi odpowiedziec. Chyba najbardziej to, czemu mam taki wewnetrzny przymus poznania prawdy o moim pradziadku? Czemu przez cale zycie otrzymuje rozne sygnaly i po co? Jaki jest sens tego wszystkiego? Czy to jest w ogole normalne, czy juz sie kwalifikuje do leczenia?

dlaczego tajemnica mojego dziadka jest tak wielka, czemu nawiedza mnie w snach i czuje ze musze poznac prawde.Nikt z rodziny nie wie, lub nie chce powiedziec wiecej( byl w gestapo w czasie wojny) Pradziadek Feliks .Rodzice moi Zofia.09.03.1960. Tata Mirek 03.03.1960

Ostatnio zastanawiam się, czy nie przynoszę ludziom pecha. Od wielu lat dzieją się w okół mnie nieprzyjemne rzeczy. Nie będę się tu rozpisywać, może po prostu podam jakieś poszczególne przykłady. Otóż gdy zostałam 'wygryziona' z pracy (bardzo to przeżyłam) następnego dnia spalił się komputer na którym pracowałam. Koleżanka przez bardzo długi okres czasu unikała odwiedzin u mnie, twierdząc, że jak tylko przekracza mój próg przytrafia się jej coś złego..widywałyśmy się raz na parę miesięcy, a gdy była u mnie umarła jej babcia, gdy była u mnie jej mama popełniła samobójstwo, po powrocie ode mnie pobił ją chłopak itp.. Niedawno rozstałam się z chłopakiem. Po naszym rozstaniu w ciągu miesiąca pochował babcię i mamę. Kiedy byliśmy jeszcze razem, jego koleżanka strasznie mieszała w naszym związku, nienawidziłam jej. Urodziła niedawno chore dziecko. Już nie wspomnę o tym, że kwiaty w moim pokoju umierają niemal natychmiastowo. Przykładów znalazłabym więcej. Z reguły nie życzę ludziom niczego złego, bardzo źle znoszę cierpienie innych.

Powiedzcie mi proszę, czy to zwykłe zbiegi okoliczności? Czy mam w sobie jakąś złą energię, lub coś innego?

Jest to mój pierwszy post - temat być może już był (jeżeli tak odeślijcie mnie tam), ale do rzeczy.

Noszę łańcuszek z krzyżykiem na szyi, kładę się w nim spać - ogólnie nigdy go nie zdejmuję. Wczoraj w nocy podczas snu usłyszałem jak by coś spadło za łóżko. Spadło ok - dalej śpię. Nad ranem zauważyłem, że na szyi nie mam łańcuszka, przypomniał mi się szmer z nocy, zaglądam za łóżko - leży. Ok myślę, pękło zapięcie, porwał się - zdarza się. Podnoszę i wielkie zdziwienie - jest cały. Więcej - jest zapięty, nie na ostatnie oczko jak był na szyi, ale na następne. Dodam, że przez głowę nie przejdzie. Ktoś lub coś odpięło, zdjęło i zapięło znowu - tak wnioskuję. Żona twierdzi, że spała cały czas i nic nie słyszała - nie mam podstaw aby jej nie wierzyć. Czy powinienem się zacząć bać? Ktoś miał coś podobnego?

Z góry wielkie dzięki za pomoc.

Nie wiem gdzie napisać tą historię, więc robię to na tym forum.

Wiele, wiele lat temu (był to rok 1985) moja mama miała bardzo dziwne zdarzenie.

Była około 8:00 rano. Ja i mój brat wyszliśmy już do szkół. Taty nie było. Gdzieś wyjechał w interesach. Mama leżała jeszcze w łóżku, ponieważ szła do pracy na 14:00 i pomyślała sobie, że nie ma co zrywać się. Czytała Gombrowicza, w radio puszczano akurat utwór Bacha. Nagle moja mama usłyszała w przedpokoju kroki (mieszkałam wtedy w przedwojennej kamienicy, gdzie przedpokój miał ponad 30 metrów długości. Do sypialni rodziców wchodziło się przez pokój gościnny a do ich sypialni wchodziło się przez ogromne koło (zamiast drzwi). Drzwi do gościnnego pokoju były zamknięte). Pomyślała: "pewnie Magda - czyli ja - wróciła, ponieważ czegoś zapomniała do szkoły". I dalej czytała. Zadzwonił telefon. Rozmawiała z facetem z warsztatu samochodowego, że jest do odbioru naprawione auto. Gdy rozmawiała słyszała kroki. Gdy skończyła rozmawiać .................... poczuła, że "coś" otacza jej nogi w kołdrę, którą była przykryta. Zamknęła mocno oczy i pomyślała: "włamywacz". Czyjeś ręce dalej otulały ją w kołdrę. Gdy dotarły do klatki piersiowej moja mama odrzuciła kołdrę i wybiegła sprawdzić czy drzwi do mieszkania są zamknięte. Były zamknięte. Moja mama szybko ubrała się i wyszła zrobić zakupy. Wróciła po około 2-3 godzinach, usiadła w kuchni i zapaliła papierosa. I dopiero wtedy poczuła strach. Wcześniej nic nie czuła i było jej bardzo gorąco.

Od tamtej pory moja mama nie czyta Gombrowicza.

Któryś z sąsiadów opowiadał moim rodziców, że pani, która mieszkała tam przed nami (a propos Miss Polski z 1932 roku) wywoływała duchy. Sama mieszkała w jednym pokoju, bo do dwóch kolejnych bała się wchodzić.

Sami mieszkaliśmy tam 13 lat. I działo się jeszcze kilka dziwnych rzeczy.

Miałam wilka syberyjskiego, który za "Chiny ludowe" nie chciał wejść do gościnnego pokoju. Zawsze kładł nos przy drzwiach do pokoju, piszczał, ale nie wszedł dalej. Żebym nie wiem jaki miała dla niego smakołyk.

Ciało znalazłem po 2 tygodniach. Dodam jeszcze, że opisana sytuacja pojawiała się w momencie tuż przed zaśnięciem, na pograniczu jawy i snu, ale na pewno mi się to nie śniło. Chyba ten stan pogranicza jest jakimś kanałem komunikacji między zaświatami.

Jest pewien mężczyzna na którym bardzo mi zależy, myślę że on też coś do mnie czuje, w każdym razie doskonale się rozumiemy

Parę dni temu, leżałam przed telewizorem, byłam bardzo zmęczona i chciało mi się spać, w pewnym momencie usłyszałam w głowie myśl, nie wiem jak to inaczej nazwać, i nie wiem skąd wiedziałam że ta myśl pochodzi od niego. Usłyszałam zdanie, kierowane do mnie, pytanie.

Jestem ciekawa czy to może telepatia, czy po prostu przez to że bardzo chciało mi się spać

Parę razy mieliśmy tak że on zadawał pytanie. jeszcze nie skończył a ja już odpowiadałam

Z góry dziękuję

Oczywiście nie mnie oceniać czy nagranie jest prawdziwe, jednak mimo wszystko postanowiłam się podzielić.

[video=youtube;l-XX0u4mnUg]

http://i41.tinypic.com/vdemu8.jpg chodzi mi o prawy górny róg

Może ktoś się na tym zna i mi coś doradzi jak interpretować co zobaczyłam.

pzdr,

Opowiem moje takie zdarzenie- wracałam z pracy bardzo późno, potwornie zmęczona stojąc na skrzyżowaniu ulic , centrum miasta Łodzi. Zmęczenie było tak silne , ze stałam mimo, że paliło się zielone światło, w momencie zapalenia się czerwonego światła, szybko wkroczyłam na jezdnię i w tym momencie, jakby ktoś mnie szarpnął za ramię, cofnęłam się na chodnik, wtedy zobaczyłam sznur samochodów . Oglądając się kto mnie uratował- to nikogo nie było , byłam sama na tej części skrzyżowania. Pomimo upływu lat od tego zdarzenia, nie potrafię tego logicznie wytłumaczyć i wiem, że istnieje Ten Trzeci

Takich różnych drobnych zdarzeń, może nie ratujące życie , ale różne drobne ostrzeżenia miałam dość często

Zapraszam do podzielnia się , Waszymi zdarzeniami, czy opowiadaniem innych ludzi , wiem ze coś takiego się zdarza i czasem ratując życie

Podam tylko kilka wybranych przykładów wizji i snów,które miałam ja:

Mam różne wizje dotyczące nadchodzącej śmierci bliskich mi osób z rodziny, znajomych a nawet osób nieznajomych. Większość z nich potrafię rozpoznać, wiem co znaczą jednak jak dotąd w momencie pojawiania się takich wizji nie zrozumiałam jednej z nich. Po wydarzeniu już rozumiałam.Zanim je opiszę chciałabym dodać, że wizje mam nie tylko w czasie snu, ale również w czasie wyciszenia kiedy jestem sama. Mają one miejsce również w realu.

Zacznę od tej najbardziej dramatycznej katastrofy dotyczącej nas Polaków, najbardziej przykrej w ostatnim czasie:

9 kwietnia 2010 roku kiedy położyłam się spać i zamknęłam oczy - nie spałam - zobaczyłam duży samolot na pasie startowym lotniska ale zobaczyłam ten samolot najpierw cały z przodu i zaraz potem najważniejszym elementem tej wizji stały się koła tego samolotu. Koła zostały wyeksponowane, ponieważ te koła znajdujące się po lewej stronie a właściwie opony były całkowicie porwane, pęknięte. W samochodzie powiedziałabym, że całkowicie pęknięta opona. Na samolotach się nie znam, więc w najbardziej logiczny dla mnie sposób to opisuję. Opony czarne, pęknięte. Otworzyłam oczy i pomyślałam : co to znaczy? Nie umiałam sobie tego wytłumaczyć. Nie powiązałam tego w żaden sposób z lotem do Katynia. Po prostu nie wiedziałam czego dotyczy ta wizja. Natomiast jak już zasnęłam miałam wizję w czasie snu: zobaczyłam ogromnie wielką postać Jezusa ( jestem osobą wierzącą i Jezus albo Matka Boska ukazują mi się zawsze kiedy ma ktoś umrzeć) , jednak tak ogromną postać Jezusa widziałam po raz pierwszy w czasie różnych moich wizji. Widziałam Jezusa patrzącego w dół na Ziemię, otwierał ręce w geście przyjmowania do siebie, nachyloną miał głowę w dół,a w dole u Jego stóp byli ludzie.Nie widziałam Ich twarzy,widziałam postaci.Postaci ludzi były normalnych rozmiarów,takich jakich jesteśmy w rzeczywistości.Postać Jezusa była tak wielka, że Ci ludzie sięgali do kostek u stóp Jezusa.Tu gdzie byli ludzie tu była ta Ziemia.Jezus spoglądał na to wszystko, te rozpostarte Jego ręce, ten gest. To był gest przyjęcia do siebie ale to był też gest taki bardzo opiekuńczy.Ja widziałam Jezusa po przekątnej stronie przed sobą, natomiast później chwilę widziałam to wszystko z góry, tak jak widział to Jezus. Ale to spojrzenie z góry trwało chwilę.

Obudziłam się od razu po tej wizji. Już wiedziałam, że ktoś umrze. Nie wiedziałam kto i nie przypuszczałam, że wydarzy się tak wielka katastrofa, tak wielka tragedia.

Nie łączyłam tego z podróżą Prezydenta i Osób przez niego zaproszonych, ponieważ nie śledziłam wówczas na bieżąco tego co dzieje się w polityce. Przy śniadaniu opowiedziałam te swoje wizje.Natomiast dłuższą chwilę później na TVN24 oglądaliśmy ii słuchaliśmy coraz to bardziej przerażających wiadomości.

Inne wizje jakie miałam dotyczące osób publicznych a nie znanych mi osobiście m.in.prezydenta jednego z miast naszego kraju- na kilka dni przed śmiercią miałam wizje w czasie snu, ze na cmentarzu w tym mieście grabarze kopią grób. Widziałam tabliczkę z napisanym jego imieniem i nazwiskiem. Kilka dni później ta osoba zmarła.

Dziecko nieżyjącego prezydenta miasta-wracałam wieczorem ( było już ciemno ) samochodem sama do domu i w poblizu urzędu miasta zobaczyłam postać tego chłopaka i usłyszałam głos, że " On zginie na motorze". Nie znałam go osobiście, nie wiedziałam nawet jak wygląda w rzeczywistości ale ta moja pewność, że to on wynikała z tego, że ten Głos mi powiedział kim jest ten chłopak. Głos ten był bardzo stanowczy, donośny, bardzo konkretny. To trwało ułamki sekund. Ja prowadziłam samochód. Nie panikowałam, zrobiło mi się tylko potwornie smutno. Te wizje są zawsze takie, że nie ma w nich miejsca, czasu?, możliwości, by poprosić o uniknięcie tej śmierci teraz, by przedłużyć komuś życie. Ta śmierć jest zawsze tak oczywista, że nie podlega jakiejkolwiek dyskusji. Na drugi dzień po tym wydarzeniu dowiedziałam się, że ten młody mezczyzna zginął w wypadku na motorze.

Wiedziałam wcześniej kiedy umrze moich dziadków sąsiadka, kiedy umrą moi Dziadkowie, kiedy umrze bliski znajomy moich Rodziców, znajomi moich nieżyjących już Dziadków.Widziałam albo postać Matki Boskiej przy tej osobie, albo słyszałam Głos, że ta osoba umrze, zdarzyło się nawet raz, że wiedziałam dużo wcześniej, bo na pół roku przed śmiercią Tej osoby.Najbardziej przykre jest to, ze żyję z ta świadomością, wiem kiedy to nastąpi i nic nie mogę zrobić, w żaden sposób pomóc. To jest tak potężna MOC, nie można się tym mającym wydarzeniom w żaden sposób sprzeciwić zaprotestować.

Mam też wizje dotyczące nieznanych mi osobiście osób spotykanych w pociągu, na ulicy,w sklepie,gdzieś w urzędzie. To jest różnie w tym wypadku: wizja, Głos, przeczucie, ze dana osoba wkrótce umrze, albo, że już długo nie pochodzi po tej Ziemi, albo, ze jej męki niedługo się skończą, (to dotyczyło staruszki idącej o kulach której zrobiło mi się potwornie żal, ) albo, że jest bardzo zmęczona życiem.

Sama nie potrafię wytłumaczyć dlaczego mam te wizje w stosunku np do tych a nie innych osób, do tych a nie innych wydarzeń. Nigdy nie wiem kiedy takie wydarzenie będzie miało miejsce - tzn Głos, wizja, przeczucie usłyszę zobaczę poczuję. Przykładów na doświadczone dotychczas przeze mnie wizje mogłabym podawać bardzo dużo.

Czy zetkneliście się z czymś takim?,co o tym sądzicie?

ja wam opisze moja historie moze nie jest taka jak inne ale wedlug mnie cos w tym jest nie tak wszystko zaczelo sie jakis czas temu w zeszle wakacje poszedlem zapalic z bratem i kolega za piwnice ( mieszkam na wsi to wiecie jak te piwnice wygladaja ;p;p po prostu nie sa pod ziemnią ;p) i tak sobie palimy bylo juz po 23 i nagle moja mama wychodzi i krzyczy zeby do domu wrocic a ze niemam 18 lat braciak i kumpel tez nie maja to przygasilismy fajki i zostawilismy je za gorka, wrocilicmy do domu a pozniej gdy mnialem odprowadzac kumpla ide sam po tego peta i slysze ze cos po polu chodzi ale to nie bylo takie zwykle chodzenie tylko szuranie tak jakby wiecie oco kaman jak to uslyszalem to ucieklem do chaty braciak i kumpel w brecht nie uwiezyli mi jednak wszystko zmienilo sie kilka dni pozniej ten sam kumpel byl u mnie a ze byly wakacje to siedzial u mnie do 1 w nocy nawet 2 i ide go odprowadzic z braciakem a tu te same odglosy szurania ucieklismy do domu braciak odwiozl kumpla do domu samochodem nie uwiezyl nam tak samo jak rodzice i siostra ale ostrzejsza sytuacja byla kilka dni pozniej kumpla tego dnia akurat umnie nie bylo ale siorka byla na imprezie i wracala o 3 w nocy do chaty slysze pukanie budze sie otwieram drzwi a tu siorka wbiega do domu i kaze zamknac na maxa drzwi zrobilem tak, trzesla sie cala a wiec zrobilem jej herbaty a ona powiedziala mi cala historie ze wracala do domu i ze cos po polu szlo za nia a kiedy przyspieszala to cos tez przyspieszalo , ta sama historia powtorzyla sie i braciakowi starszemu temu co odwozil mojego kumpla na hate tylko ze w dzien cos bieglo za nim a kiedy stawal to cos tez stawalo, jeszcze moj tata tez cos takiego uslyszal ale jeszcze tak jakby pisk jakby cos ze skóy obdzierano, i natym sie skonczylo tak jakby to szuranie ale najbardziej sie balem kiedy ten sam kumpel jechal na urodziny takiej jednej karoliny okazalo sie ze impreze odwolano a ze w chacie nudno to wpadl do mnie i tak siedzimy sobie i gadamy i poszedlem go odprowadzic w nocy niebalem sie bo mowie ( mam 190 minut to zadzwonie do kumpelki to sobie pogadam nie??) rozstaje sie z kumpel ide na chate chce zadzwonic a tu pykkkk telefon mi padl wracam sobie tak powoli w ciszy i slysze ze w lesie( mieszkam okolo 2 km od lasku takiego malego) dziecko placze a dokladnie niemowlak doslownie placze az ciarki mie przeszly i pobieglem do domu wiele razy w nocy slychac jak w tym lesie po polnocy dziewczynki sie smieja placza krzycza (wiele osob slyszalo te krzyki dziewczynek tak jakby krzyczaly uciekajcie) itp to moja historia a i ostatnio obudzilem sie o 3 w nocy i mnialem wrazenie ze czyjes nogi zwisaja z sufitu myslalem ze mam zchiza przetarlem oczy ale te nogi nadal zwisaly dopiero gdy zapalilem swiato to cos zniklo ;(((

Wszystko zaczęło się na początku ubiegłego roku gdy zauważyłem że przewidziałem śmierć bardzo znanych osobistości. To znaczy.. wszystko działo się wokół pewnego schematu. Dzień wcześniej po prostu myślałem o tej osobie. Przewidziałem śmierć:

- Whitney Houston

- Wisława Szymborskiej

- Adama Yauch'a

- Ireny Jarockiej

- Margaret Thatcher( Schemat był inny, pomyślałem o piosenkarce Margaret w dniu śmierci M. Thatcher)

Co więcej zauważyłem że w moim życiu pojawiają się pewne liczby a mianowicie najczęściej 7,8 a czasem 11.

Nie wiem co robić. Proszę pomóżcie mi co to może być. Wszystko co piszę jest prawdą.

A więc dziś w nocy miałam dziwny "sen" :

Byłam w jakimś dziwnym miejscu , był to jakiś inny świat . Ja byłam w domu 2 ludzi (małżeństwa około 40 lat) . Ludzie w tym świecie wyglądali tak samo jak normalni ale ich zachowanie było inne . Wszyscy byli tacy konsekwentni , twardzi po prostu mieli twardy charakter , nie odkładali niczego na potem .

Ten dom w którym byłam był wielki w starodawnym stylu czerwone ściany w jakieś wzory i pełno obrazów przedstawiających jakiś ludzi na ścianach (w tym miejscu nikt nie miał internetu telefonów po prostu tak jak by jeszcze one nie istniały ). Mogłam robić co chce , sama sterowałam swoją postacią . W jednej chwili pomyślałam że chce być inaczej ubrana i w ułamku sekundy tak się stało . Rozmawiałam normalnie z tymi ludzmi , byli oni tak jakby moimi rodzicami , mieli też jeszcze troje innych małych dzieci . Na początku bardzo mi się tam podobało , ale stwierdziłam że jednak chcę wrocić do rzeczywistości . Byłam pewna że rodzice mnie nie wypuszczą więc postanowiłam uciec . Zwróciłam się z pomocą do jakiegoś chłopaka . Pytałam go jak wrócić do normalnego świata . Chwile potem powiedział "Wrócisz do rzeczywistości jednak pamiętaj że gdy tylko zapragniesz możesz wrócić" "Tylko nie idz prawdziwym cmentarzem" . Po tym wszystkim mnie przytulił

To już nie jest "sen?" :

Obudziłam się w moim łóżku . Byłam zdziwiona że tak jak powiedział tak się stało . Leżałam w łóżku i dopadł mnie wielki smutek , poczucie że muszę tam wrócić.

Tu znowu rozpoczyna się sen:

Zaczełam myśleć o tym i po chwili obudziłam się w łóżku w tym dziwnym świecie w domu moich rodziców z tego miejsca . Wyszłam z łóżka i poszłam do jakiegoś szpitala , pacjentów tam nie było sale były puste a Ci co tam chodzili mnie tak jakby wogóle nie widzieli .

Za chwile byłam już u tego chłopaka , zapytałam czy moge mieć jakąś pamiątke z tego miejsca , a on zamiast odpowiedzieć włożył do mojego notesu małą kartke , nie widziałam co na niej pisze . "Teraz już masz" - powiedział . Ja odpowiedziałam że chce znowu wrócić do rzeczywistości aby porozmawiać z rodzicami ale tylko po to żeby tu wrócić . On złapał mnie za ręke.

To już nie jest sen :

Obudziłam się w moim łóżku . Przypomniałam sobie o tej kartce . Pomyślałam że to napewno tylko jakiś głupi sen , więc chciałam sama sobie udowodnić że tej kartki tam nie ma . Wziełam klucz do mojego pokoju (zawsze na noc go zamykam) i otworzyłam go . Podeszłam do szafy w której ZAWSZE trzymam notes , ale nie było go tam . Zauważyłam że leży na podłodze więc go podniosłam i zaczełam go oglądać w pewnej chwili wyleciała z niego mała kartka na której napisane jest ołowkiem małym , dziwnym pochyłym pismem "Pamiętaj nigdy nie idz prawdziwym cmentarzem" . Nie mam rodzeństwa więc napewno nie jest to jakiś głupi żart z ich strony . Nie lunatykuje .

Może mi ktoś to wytłumaczyć ? Bo ja sama nie potrafię zrozumieć jakim cudem ta kartka którą on pisał znalazła się na prawde w moim notesie ....

1. Zacznijmy od tego że od małego widywałam "duchy" , cienie , postacie których nie widział nikt inny oprócz mnie (mam to do dzisiaj) .

2.W zeszłym roku , w czerwcu na religii cała klasa musiała uczyć się na pamięć egzorcyzmu , na jednej z lekcji oprócz wszystkich codziennych modlitw wszyscy miel mówić ten egzorcyzm , jednak ja zamiast słyszeć go po polsku słyszałam go po łacinie .. potrafiłam go powiedzieć po łacinie oraz zapisać .

3.Nigdy nie uczyłam się hiszpańskiego i łaciny , również nikt z mojej rodziny nie zna tych języków , a ja nie mając ŻADNEGO kontaktu z nimi znam je tak dobrze jak język polski . (Nie wiem czy to nadaje sie na to forum )

4.W naszym poprzednim mieszkaniu ciągle widywałam 'ducha' ? Była to postać składająca się z białej pary o kształtach dużego zwierzęcia , jak się okazało poprzedni lokator popełnił samobójstwo .

5.Nad moim łóżkiem wisiał naszyjnik , któregoś razu myśląc o tym poruszyłam go wiele razy siłą woli (widział to mój ojciec i siostra)

6.Pewnego razu u rodziców był znajomy , przypadkowo zrobił on zdjęcie mojej siostrze , na zdjęciu było widać jak nad nią widnieje białe światło (taka para ? ) , zaciekawił się tym i robił też zdjęcia mojemu ojcu i mamie , jak się okazało nad każdym z nim było białe swiatło (na początku myśleliśmy że to coś odbija światło ale okazało się że nie ) . Ta postać za nimi podążała bo przy robieniu zdjęć zmieniał on miejsce i aparat ale to nie pomogło . Tylko nademną nie było takiego światla .

7 . Raz moja babcia kupiła jakiś stary album w komisie , oglądaliśmy razem zdjęcia , na jednym z nich był dom którego nigdy wcześniej nie widziałam , nigdy tam nie byłam ale mimo tego wiedziałam o wszystkim co się w nim wydarzyło .

8 . Ostatnio wracając ze szkoły zobaczyłam na ulicy która była przeciwko mnie księdza , czułam że muszę stanąć i popatrzeć na niego , tak też zrobiłam

widziałam jak on patrzy mi prosto w oczy i jak jego ubranie rozwiewa wiatr , ale po chwili znikł . Nie spuszczałam z niego wzroku nawet na chwile a on po prostu znikł

9 . Niedawno moi rodzice zaprosili do domu pewną nową znajomą , wiedziałam że jest z nią coś nie tak i powiedziałam jej to prosto w oczy , wyczułam od niej straszną złowrogość w stosunku do mnie i powiedziałam o tym rodzicom . Jak się okazało ta osoba była strasznie zakłamana i wredna .

10. Przedwczoraj około godziny 18 czytałam cos na jednej stronie internetowej , miałam zapalone światło . Nagle zauważyłam że ktoś stoi obok mnie , byłam pewna że to moja mama więc nie odrywając wzroku od monitora zapytałam "Co chcesz mamo ? " Ale nie otrzymałam odpowiedzi , więc odwróciłam głowę by zobaczyć kto to , jak się okazało obok mnie stała postać ubrana cała na czarno , była bardzo wysoka ale po chwili patrzenia się we mnie znikła .

11 . Często w mojej głowie pojawiają się daty dotyczące przyszłości np wiem co będzie się działo za 2 miesiące , określonego dnia .

12 . Wiem co będzie sie działo w moim życiu za kilka lat , potrafie podać imiona i nazwiska osób z którymi będe się przyjaźnić itd . (Nie wiem skąd mam takie coś ale to się sprawdza )

13 . To zdarzyło się pare razy , leżałam w łóżku i myślałam o pewnej osobie i w pewnym momencie usłyszałam słowa które wypowiadam do tej osoby ..

Następnego dnia ta osoba mi powiedziała że miała dziwny sen , śniło jej się że słyszy jak do niej mówie , okazało się że to te słowa które ja słyszałam .

14 . Na moim ciele w nocy pojewiają się zadrapania ( tylko w nocy ) . Kłade sie spać bez jakich kolwiek zadrapań , nie mam o co się w łóżku podrapać , sama też sobie tego nie robie . Zadrapania pojawiają się na plecach , nogach i biuście .

15 . Ostatnio mam dziwne sny . Np : Jestem w kościele i dre się żeby zdjeli albo przekręcili wszystkie krzyże . Od 2 miesięcy każdej nocy budzę sie o 3:15 , na początku nie wiedziałam że ta godzina jest uważana za godzine szatana , ale gdy się dowiedziałam zaczeło wydawać mi się to dziwne .

16. Od małego czuje przy sobie jakiś 'byt' ? Napewno nie jest to człowiek , podsyła on mi swoje myśli (sama nie wiem jak to nazwać ) , często wdaję sie z nim w rozmowe , to coś twierdzi że nie potrzebuję nikogo oprócz jego .

17 . Często gdy przebywam w pomieszczeniu z krzyżem męczą mnie myśli by go zdjąć . Gdy w pomieszczeniu w którym przebywam jest coś związanego z matką Boską musze to schować bo inaczej okropnie się czuje .

Wreszcie koniec ... Co o tym myślicie ? Bo mi wydaje się to dość dziwne

Ja i mój starszy brat mieliśmy nastawione budziki (ja na 7, brat na 6)...

Obudziłam się i usłyszałam mój budzik, więc go wyłączyłam... Usłyszałam, że budzik mojego brata również dzwoni, więc on też swój wyłączył... Spojrzeliśmy na zegarek i była godz. 3:33 <równo>... Trochę zdziwiona położyłam się do spania...

Co to mogło być? Jakim cudem budziki same się przestawiły?

Tutaj dwa zachowane nagrania z mojej poczty głosowej: Poczta - Dokumenty - onaira - Chomikuj.pl

Przeklęte rewiry Odcinek 1 - Klątwa - Przeklęte rewiry Odcinek 1 - Klątwa - YouTube

Przeklęte rewiry Odcinek 2 - Konstancin - Przeklęte rewiry Odcinek 2 - Konstancin - YouTube

Przeklęte rewiry Odcinek 3 - Willa przy Morskim Oku - Przeklęte rewiry Odcinek 3 - Willa przy Morskim Oku - YouTube

Przeklęte rewiry Odcinek 4 - Tajemnice Muranowa - Przeklęte rewiry Odcinek 4 - Tajemnice Muranowa - YouTube

Przeklęte rewiry Odcinek 5 - Herbsta - Przeklęte rewiry Odcinek 5 - Herbsta - YouTube

Przeklęte rewiry Odcinek 6 - Nawiedzony szpital - Przeklęte rewiry Odcinek 6 - Nawiedzony szpital - YouTube

Przeklęte rewiry Odcinek 7 - Laski - Przeklęte rewiry Odcinek 7 - Laski - YouTube

Przeklęte rewiry Odcinek 8 - Tunel - Przeklęte rewiry Odcinek 8 - Tunel - YouTube

Przeklęte rewiry Odcinek 9 - UFO nad Warszawą - Przeklęte rewiry Odcinek 9 - UFO nad Warszawą - YouTube

Przeklęte rewiry Odcinek 10 - Kamienice przy Wilczej - Przeklęte rewiry Odcinek 10 - Kamienice przy Wilczej - YouTube

Przeklęte rewiry Odcinek 11 - Płochocin - Przeklęte rewiry Odcinek 11 - Płochocin - YouTube

Przeklęte rewiry Odcinek 12 - Marysin Wawerski - Przeklęte rewiry Odcinek 12 - Marysin Wawerski - YouTube

Przeklęte rewiry Odcinek 13 - Prace Duże - Przeklęte rewiry Odcinek 13 - Prace Duże - YouTube

I tutaj moje pytania:

1.Okazało się, że M. cos przesladuje, bo swego czasu razem z kumplami włamali się do opuszczonego szpitala (w którym ja byłam 3 miesiące wczesniej, tylko pooglądać) i zaczęli krasc rzeczy jak i jego znajomy narysował znak (pentagram? niestety nie pamiętam jaki, ale nie był to dobry znak)

Po wyjsciu z budynku zaczęło ich straszyć- M. jeżeli tylko powie nazwę budynku to go momentalnie otrzepuje i zaczynają mu łzy lecieć (widziałam to parokrotnie na własne oczy) reszta jego znajomych też powiedziała, że cos ich nęka (jednak dokładnie nie powiedzieli co). Jak się tego pozbyć?

2. Po wyjechaniu z tego miejsca mielismy dziwną sytuacje mianowicie z nikąd pojawiło się zwierzę podobne do owczarka niemieckiego jednak było większe. Patrzało się na nas przez chwilkę a potem przeszło koło naszego samochodu. Ja w tym czasie poczułam zagrożenie. Pojechalismy w inne miejsce, co chwila mialam wrażenie, że ktos nas obserwuje ( wydaje mi się, że to człowiek-cień) Po czym w drodze powrotnej zobaczylismy sarne (samą, a jak wiadomo one chodzą w stadach) wtedy to dopiero obydwoje poczulismy taki niepokój i "scisnięcie" za serce. Zastanawiam się co to mogło znaczyć?

3. Poszłam spać, miałam dziwny sen,w którym siedziałam w samochodzie, rozmawiałam i urywała mi się cała rozmowa a potem nagle budziłam się na siedząco taka sytuacja miała miejsce 3 razy, po czym zasnęłam jednak wydawało mi się (sniło?), że ktos cały czas szepce mi do ucha.

Cała ta sytuacja wywołuje u mnie potok mysli, i nie wiem, czy to łączyć ze sobą, czy patrzeć na każdę z tych sytuacji oddzielnie. Co myslicie?

Temat zamieszczam w dziale zeczy nie wyjaśnione dlatego że choć przedtem mi nie była to potrzebne, ktoś zasugerował mi że przekazy o których już nieraz pisałem maja coś wspólnego z tymi istotami.

Link do przekazów.

wstroneswiatla

Wątek pokrewny

http://www.ezoforum.pl/ogolnie-o-rozwoju-duchowym/62700-pismo-automatyczne.html

Dla zainteresowanych przekazy te działały na zasadzie pisma automatycznego zaczęły dwa lata temu, działy się często w różnych symbolicznych daty, czy wydarzeniach w kosmosie tranzyt venus itd,

przekazy spisane działy się w realu całkowicie, i w trakcie angazowały mnie do spisania, ale do końca nie ustaliłem czy pochodzą z mojej świadomości czy z poza,

często po jakichś symbolicznych snach itd.

Było jeszcze jedne zdarzenie w moim życiu które łącze z tym mianowicie, podczas rozmowy na gg w realu, byt który przedstawił sie jako zbiorowa świadomość rozmawiał ze mną na ten temat.

Działo się to na tej zasadzie że znajoma, widząca dość dobrze weszła w trans, i spisywała cała rozmowę.

Nie mogę niestety wkleic tego zdarzenia, ale powiem tylko że, że wypowiadali się jako my.

Całe to zdarzenie moim zdaniem i Znajomej służyło do zakomunikowania mi że są obok, w jakby bardziej rzeczywisty sposób , jeśli można go tak nazwać.

Dodam że zdarzenie cały trans zaszedł bez wnikania w jej wolę ale bardziej jako zaproszenie gdzie samodzielnie podjęła decyzję aby w tamtym miejscu się znaleźć

Istota była przeźroczysta jakby emanująca, jakby składająca się z płynnej błyszczącej masy.

Może ktoś ma podobne doświadczenia.

Wypowiedzi sugerujące moją chorobę umysłowa proszę sobie od razu darować, ponieważ strasznie dużo czasu minęło zanim przekazy znalazły się na forum, atym samym zanim padło pytanie, kim mogą być.

Włączając w to moją świadomość która te teksty wykreowała, w pełni przytomności umysłowej ale jakby poza nią.

Wątek ten zamieszczam intuicyjnie.

Proszę o wyrozumiałość w razie niegrzecznego zachowania wobec mnie wątek usunę.

Ekipa Enigmy stara się rozwiązać i przybliżyć szerszej publiczności najpopularniejsze zagadki naukowe.

Czy legendy miejskie są tylko zmyślonymi historiami?

Jak naukowcy komentują wydarzenia wymykające się racjonalnym opisom?

Polecam, miłego oglądania

Sezon 1

Enigma : Koniec świata w roku 2012

Enigma : Życie po życiu

Enigma : Tajemnica przełęczy Diatłova

Enigma : Na tropie dinozaurów

Enigma : Tajemnicza wyspa

Enigma : Metoda One Brain

Enigma : Technologia fal milimetrowych

Enigma : Tajemnica Teotihuacan

Enigma : Zagadka Mary Celeste

Enigma : Kaspar Hauser

Sezon 2

Enigma : Tajemnica antygrawitacji

Enigma : "Paranormalne" oszustwo? Prawda o różdżkarstwie

Enigma : Podróże poza ciałem [odc. 1 z 2]

Enigma : Podróże poza ciałem [odc. 2 z 2]

Enigma : Sekret warszawskiego metra [odc.1 z 2]

Enigma : Sekret warszawskiego metra [odc.2 z 2]

Enigma : Lądowanie na Księżycu to kłamstwo?

Enigma : 9/11 analiza teorii spiskowych

Enigma : Tajemnica Warszawy : co kryje niezwykły tunel? [odc.1 z 2]

Enigma : Tajemnica Warszawy: co kryje niezwykły tunel? [odc. 2 z 2]

Enigma : Życie na innych planetach

Enigma : Księża o UFO

Enigma : Ciemna materia

Enigma : Zagrożenie meteorytami

Enigma : Nauka czy religia? Spór o ewolucję

Enigma : Kłamstwo o końcu świata w 2012

Enigma : Czarne dziury - największa tajemnica nauki

Enigma : Zmiany klimatyczne: o krok od zagłady?

Enigma : Ludzie na Marsie

Enigma : Polacy odkrywają tajemnice wszechświata

Enigma : Kiedy wyczerpie się ropa?

Enigma : Biotechnologia: to może zmienić świat

Enigma : Brakujące ogniwa ewolucji

Enigma : Sekret ludzkich genów

Enigma : Polska będzie światową potęgą?

Enigma : Co kryje Twój dezodorant?

Enigma : Hitlerowcy chcieli to zrobić w Warszawie

Enigma : Tak nadejdzie koniec świata?

Enigma : Popularny lek zabija?

Enigma : Zagrożenie ze strony słońca

Enigma : Tajemnice Pałacu Kultury

Sezon 3

Enigma : Misja Sojuza 11 - dlaczego musieli zginąć?

Enigma : Zginął przez ambicję przełożonych

Enigma : Prawda o kosmicznej katastrofie

Enigma : Zagrożenie z kosmosu

Enigma : Tajna broń ZSRR - największa bomba jądrowa w historii

Enigma : Katastrofa Challengera - wstrząsające szczegóły

Enigma : Zginęli na miejscu. Dlaczego?

Enigma : Wstrząsająca śmierć kosmonautów. To musiało się stać?

Enigma : Niezwykłe znaki na niebie. Myśleli, że to UFO

Enigma : Przewidywanie trzęsień ziemi

Enigma : Apokryfy - dlaczego Kościół ich nie uznaje?

Enigma : Odkryto to zbyt późno

Enigma : Tsunami na Bałtyku?

Enigma : Tajemnica Konwoju RW61A

Enigma : Tajne bronie państw Osi [1 z 2]

Enigma : Tajne bronie państw Osi [2 z 2]

Enigma : Robił w Polsce mydło z ludzi

Enigma : Groźne zjawisko przybiera na sile!

Enigma : Klonowanie

Enigma : Radioaktywna góra w Polsce. Grozi nam katastrofa

Enigma : Lek na stres

Enigma : Zespół masowego ginięcia pszczół

Enigma : Reklama podprogowa

Enigma : Silnik Stirlinga

Enigma : Barszcz Sosnowskiego

Enigma : Nazistowskie ośrodki doświadczalne

Enigma : Roboty a człowiek

Enigma : Choroby genetyczne na obrazach

Enigma : Muzeum Czołgów w Kubince

Enigma : Roboty w wojsku

Enigma : Jednostka 731

Seria krótkich programów opisująca przeróżne niewyjaśnione historie.

Sezon 1

Paranormalna Polska : Czy naprawdę porwało go UFO?

Paranormalna Polska : UFO nad Polską - analiza

Paranormalna Polska : Tajemnica piktogramów

Paranormalna Polska : Niezidentyfikowane istoty w lesie pod Łodzią

Paranormalna Polska : Nawiedzony dom w Warszawie cz. 1

Paranormalna Polska : Nawiedzony dom w Warszawie cz. 2

Paranormalna Polska : UFO nad Lublinem

Paranormalna Polska : Tajemnica polskiej piramidy

Paranormalna Polska : Tajemnicze obiekty nad Puławami

Paranormalna Polska : Niewyjaśniona tajemnica kamiennych kręgów

Paranormalna Polska : Tajemniczy obiekt nad Warszawą

Paranormalna Polska : Tajemnicze zjawisko pod Garwolinem

Sezon 2

Paranormalna Polska : Ufo nad Warszawą! Prawda czy fałsz?

Paranormalna Polska : New World Order - nowy porządek świata

Paranormalna Polska : Jasnowidzenie - kłamstwo czy niezwykła umiejętność?

Paranormalna Polska : Tajemnica Gór Sowich

Paranormalna Polska : Nawiedzony szpital

Paranormalna Polska : UFO pod Warszawą

Paranormalna Polska : Szeptunki

Paranormalna Polska : Orby

Paranormalna Polska : Wolf Messing

Paranormalna Polska : Szamanizm

Paranormalna Polska : Energoterapia

Paranormalna Polska : Tajemnica warszawskiej kamienicy

Czytaj całość...

Często też jest tak że odczuwam dziwny rodzaj ciepła...tzn jak czegoś dotykam to czuję w rękach że np jakieś miejsce na ciele u kogoś jest cieplejsze niż inne...albo nagle odczuwam że moje ciało jest w jakimś miejscu cieplejsze...i odczuwam to jakby nie powierzchownie tylko jakby z wewnątrz organizmu...czyli jak kiedyś głaskałam mojego psa to w okolicach brzuszka czułam straszny gorąc jakby emanujący ze środka (trudno to opisać). Miałam też tak, że nagle czułam też "podmuch" ciepła...lub zimna...i nie umiem wtedy powiedzieć skąd to dolatuje...ponieważ np wszystkie okna w pomieszczeniu są zamknięte i szczelne...

Zastanawia mnie też czy takie "objawy" można wykorzystać np do "uzdrawiania"...wiem że to może teraz brzmi głupio ale często o tym myślałam...tzn żeby się tego od kogoś nauczyć...rozwinąć...tzn np w sytuacjach kiedy coś takiego czuję...to nie ignorować tego tylko się temu nauczyć przyglądać...bo czy to tylko moje zmysły mnie oszukują...?

Opowiem Wam moją ubiegło wakacyjną historię.

Wszystko zaczęło się po maturach , dostałem niesamowitego napędu ,prawie wogóle nie spałem. Biegałem ciągle do kasyn i byłem nieco szalony np. o 4 w nocy pojechałem na zakupy do tesco po kierownicę do komputera.

Następnie miałem lecieć do Amsterdamu na turniej szachowy oraz pograć w pokera. I tu zaczyna się cała historia.

Lot miałem na 18:05 , miałem proroczy sen ,że będzie katastrofa , w przed dzień lotu słyszałem ,,głosy" z elektroniki ..

Rano około 6 rano w dzień lotu pobiegłem do kasyna zobaczyć co wypadnie na ruletce -> uznałem , że jeśli bedą to 18 i 5 to lot jest skazany na katastrofę. Lot był liniami ryan air w czasie górowań słonecznych.

W kasynie wypadły ku mojemu przerażeniu 18 i 5 pokolei , wtedy rozpętała się burza w moim umyśle. Myślałem , że jestem prześladowany przez Japończyków którzy stawiali na te liczby na ruletce..

Uciekłem z kasyna , wyrzuciłem telefon bo myślałem , że jestem prześladowany.

Katastrofy nie było , a ja skończyłem w szpitalu psychiatrycznym , a godzina 18:05 jeszcze przez długi czas mnie prześladowała.

Co mam o tym sądzić?

Czy to magia liczby 23? 18+5=23. Sprawdziłem też datę 18 maja -> jest to czas kiedy Słońce w tym dniu znajduje się w zodiakalnym gwiazdozbiorze Byka a ja właśnie jestem spod znaku byka.

Proszę o komentarze.

Pozdrawiam!

Kindek

Z zasady nigdy nie wierzyłem w duchy i zjawiska paranormalne jednak to co mi się przytrafiło jest dość dziwne.

Naoglądałem się w swoim życiu horrorów o demonach i duchach i może to ma jakiś związek...nie wiem.

Do rzeczy.

Położyłem się spać o dość późnej godzinie, bo jakoś 0 2:00 - dokładnie nie pamiętam. Zasnąłem normalnie, bez większych problemów jak zawsze i po pewnym czasie się obudziłem(ale tak jakby nie do końca),poczułem straszny paraliż całego działa, gorąco na cały ciele - nie mogłem nic zrobić, czułem jak by coś wyssało ze mnie całą energię. Chciałem krzyczeć, ale też nie mogłem. W myślach miałem mętlik, przez chwile myślałem, że to sen i zaraz się obudzę, a za chwilę zacząłem prosić Boga o pomoc(do kościoła nie chodzę). Efekt ustąpił po może kilkunastu sekundach i byłem w tym momencie calutki mokry, z twarzy kapał mi pot. Kolejna sprawa to czas zdarzenia - to już może zabrzmieć niewiarygodnie, a dla niektórych głupio, sam nie wiem. Spojrzałem na zegarek i była godzina dokładnie 3:16, a z tego co się kiedyś naczytałem to godzina 3:15 to jakaś wzmożona aktywność duchów(?), demonów(?).

Wszystko może brzmieć niewiarygodnie, ale tak było. Przeczytałem w wikipedii o paraliżu przysennym - może to to było?

Zdarzyło mi się to tylko raz w życiu i do tej pory się nie powtórzyło.

Będę wdzięczny za jakieś interesujące opinie/interpretacje.

EDIT:

Dodam jeszcze, że w momencie tego zdarzenia czułem coś czego nie umiem opisać na całym ciele od głowy w dół. Coś takiego jakbym leżał w miejscu z którego nigdy nie wyjdę - coś w rodzaju klaustrofobii. Tak jakbym był przygnieciony, ale tego przygniecenia nie czułem, nie wiem jak to opisać.

odkąd zaczęłam rozmawiać z aniołem Sealiahem dzieją się dziwne rzeczy np. siniak na dłoni, który przybrał kształt serca- same kontury, całkiem symetryczne. Czy to przypadek? miał ktoś coś podobnego? z czego to wynika?

Jednak dwa dni temu wspomnieni apotowrnie mnei zabolały...

a co mnei zdziwiło spotkałampo tych dniach.w niedzielę ostatnią dużą ilosc kotów..myslałam o swojej kaji.. płakałam za nai i nie wiem czy to mialo z nia zwiazke czy myslenie,ze chciala mi o sobie dac znac.. jest prawdziwe..jakos przed wyjazdem w podroz spotkalam koty..ale w niedziele doslownei byly na kazdym ktroku..nawte wczoraj gdy bylam w pracy za oknem jeden sie przechadzał..

zbieg okolicznosci?

Ostatnio śniło mi się coś dziwnego. Błądziłam w ciemnym lesie w nocy, bałam się i nagle wyszłam obok jeziorka. Na brzegu siedziały takie jakby stare panie, w zasadzie takie stereotypowe wyobrażenia wiedźmy - pomarszczone, brzydkie, długie pazury, poniszczone, brudne ubrania. Patrzyły na mnie takim szyderczym wzrokiem, pokazywały na mnie palcami, niektóre rzucały kamieniami. I przede wszystkim mówiły coś, czego ja nie rozumiem "Czernowica, czernowica! Horsza nizli nasze lica." Co to jest czernowica? Był może ten wyraz w jakimś filmie ostatnio? Albo w głośnej książce? Bo przecież gdzieś to musiałam słyszeć skoro się śniło.

NAZYWAM SIĘ MICHAŁ. MAM PYTANIE CZY SĄ NA ŚWIECIE ORGANIZACJE ZAJMUJĄCE SIĘ POMOCĄ PRZED ATAKAMI LUDZI ISTOT ASTRALNYCH. U MNIE W DOMU DZIEJĄ SIĘ SCENY DANTEJSKIE. COŚ MÓWI PRZEZEMNIE SĄ PRÓBY PRZYTRZYMYWANIA PSYCHIKI OSŁABIENIA.UWARZAM IŻ JEST TO GRUPA MEDUM OSÓB OZDOLNOŚCIACH PARANORMALNYCH. COŚ POTRAFI PRZENOSIĆ LUDZI W ASTRAL DZIAŁA TO NA ZASADZIE CIAŁA ASTRALNEGO. To jest poważna sprawa godna uwagi!!! Mieszkam w polsce i jestem dręczony przez ludzi o zdolnościach telepati, telekinezy powtarzam jestem osobą zdrową psychicznie!!! TO POTRAFI CZYTAĆ W LUDZKICH MYŚLACH!!! Uwarzam iż na świecie i na terenie USA jest grupa medium osób o silnej telepatii i telekinezy!!! która wyłapuje sobie poszczególne osoby i dreczy ich psychicznie. Powtarzam są to tak silne zjawiska że mogą doprowadzić nawet do śmierci!!! Powtarzam istnieje zagrożenie życia!!! Uwarzam że na waszych terenach istnieje taka grupa która może zabijać nawet ludzi coś mówi przezemnie i mi grozi.Te Medium osoby porozumiewają się na zasadzie radiopatii, uwarzam iż na terenie polski może istnieć silne medium i umorzliwiać przekaz innym dalej. Ktoś w ten sposób morze bawić się ludzmi. Wiem co mówie to bardzo poważna sprawa!!! TO UMIE CZYTAĆ W LUDZKICH MYŚLACH UMIE LUSTROWAĆ LUDZI DZIAŁA TO NA ZASADZIE PRZETRZYMYWANIA PSYCHIKI TO MOŻE SIŁA WOLI NASUWAĆ LUDZKIE MYŚLI, WPŁYWAĆ NA LUDZKIE ZACHOWANIE I STEROWAĆ LUDZKIM ORGANIZMEM I UMYSŁEM A NAWET NAKŁANIAĆ DO NAJGORSZYCH RZECZY DLATEGO ZDAJECE SOBIE PAŃSTWO POWAGE SYTUACJI!!!

WIEM TO DLATEGO ŻE POWIEM DOSŁOWNIE UWARZAM IŻ TE MEDIUM OSOBY CZUJĄ SIĘ BEZKARNE I PRZESYŁĄ MI NA ZASADZIE TELEPATII WAŻNE INFORMACJE. POWTARZAM TO POTRAFI WPŁYWAĆ NA CZŁOWIEKA NA ODLEGŁOŚĆ. JESTEM 100% PROCENTOWYM DOWODEM NA ISTNIENIE TAKICH RZECZY.jESTEM BARDZO WIERYGODNĄ OSOBĄ.

PROSZE O KONTAKT TO BARDZO WAŻNA SPRAWA!!!

POZDRAWIAM

MICHAŁ

+48 692-021-525

Odczuwam to jak ducha ktory nie chce sie nazucac, czuje sie bezpiecznie w tym domu, z jakis powodow chce tu byc, jednak woli zostac sam, dlatego tez schodzi na dol. Tak wiec czasem mowie "dobrej nocy" Takich "gosci" moge miec na peczki, nie ma problemu byleby nie zaczeli sie manifestowac w jakis wyrazniejszy sposob. :icon_lol:

Otóż w zeszłym tygodniu zdarzyło mi się, że idąc ciemną ulicą usłyszałam jak ktoś mnie woła. Cóż, nic dziwnego w tym by nie było gdyby nie fakt, że nikogo w okolicy nie było. Do tego moje imię (Aneta) nie jest za bardzo popularne w moim około 20. tyś miasteczku. Sytuacja powtórzyła się jeszcze raz, kiedy to stojąc na przystanku autobusowym o później porze usłyszałam jakoby mój tata (który znajdował się w tej samej chwili w domu) mnie wołał. Zdenerwowana pobiegłam w stronę najbliższych bloków. Trochę mi głupio jak teraz o tym myślę, i szczerzę na początku myślałam, że mam problemy ze słuchem, jednak później zaczęły się dziać inne rzeczy. Dwa dni pod rząd, kiedy to siedziałam przy biurku i odrabiałam lekcje lampa stojąca obok mnie zaczęła migać. Przyznaję, mogło to być przemęczenie albo żarówka mogła się przepalać... albo oszalałam, jednak dzisiaj miarka się przelała. Kiedy wróciłam do domu poszłam do toalety aby umyć ręce. Normalnie jedna z żarówek na suficie zaczęła delikatnie migać. Znów pomyślałam, że mam zwidy, dlatego poszłam do swojego pokoju, zapaliłam światło i lampa znajdująca się na suficie zaczęła migać. I to nie tak delikatnie, spojrzałam się na nią, a ta zaczęła jeszcze bardziej migotać. Przestraszyłam się dlatego włączyłam małą lampkę nad łóżkiem no i oczywiście ona też mrugała. Przerażona prawie wybiegłam do salonu. Stojąca tam lampa zaczęła również migać. Istna paranoja! Spytałam się mamy czy widzi to samo co ja, ona potwierdziła, a tata, który siedział obok tylko odrzekł, że żarówka się przepala. Wróciłam do pokoju, włączyłam sobie COME na uspokojenie i przestało migać, jedynie lampa sufitowa raz delikatnie zamrugała. Gdy ponownie wróciłam do salonu z myślą, że wszystko ustało lampka znajdująca się na jednej ze ścian też zaczęła migać.

W skrócie: tam gdzie się znajdowałam migały światła, w mniejszym czy większym stopniu. Naprawdę nie wiem co mam o tym myśleć. Może ktoś będzie w stanie powiedzieć?

(Chyba, że na prawdę jestem chora psychicznie).

PS Odchodząc od tematu - czy istnieją fałszywe prognostikony, które działają w jakiś inny sposób?

W przeciagu tygodnia wyskoczyly mnie i mezowi dosc powazne niefajne i przynoszace sporo peoblemow do rozwiazania sprawy, precyzujac : wiadomosc ze musimy sie z wynajmowanego domu wyprowadzic, kilka dni pozniej maz mial wypadek - na szczescie tylko wstrzas mozgu ale niestety samochod na zlomowisko. Kilka dni temu odkrylam ze ulubione zdjecie mojego Aniola Stroza - czyli Babci ktore stalo w drewnianej ramce na stoliku nocnym ..... zwyczajnie zniknelo. Przeszukalismy wszystkie mozliwosci "pod", "nad", "obok" itp. Psy nie pozarly, ja nie wynioslam, nawet lunatykowanie zostalo wciagniete pod uwage, rozpatrzylismy wszystkie opcje. Zdjecia z ramka nie ma, wcielo, przepadlo. Przyjaciol z Drugiej Strony kosztuje napewno mnostwo energii poruszanie rzeczy materialnych w naszym swiecie a ile kosztuje Ich spowodowanie znikniecia lub schowanie czegos jest mi tym samym jeszcze trudniej wyobrazic; ale nie to jest tu najwazniejsze. Podejrzewam swoja Babcie o ten "numer", pytanie jednak jest dlaczego to zrobila? Wiem, ze odpowiedz kiedys sie znajdzie, jakkolwiek jestem naprawde ciekawa Waszych przemyslen.

Cieple pozdrowki

Asia

http://serwisy.gazeta.pl/tokfm/0,63305.html

Mam pewne pytanie: Czy telepatia jest możliwa?

Otóż zaciekawiło mnie to, bo ostatnio (3 dni temu) miałem ciekawą sytuacje. Przed snem starałem się telepatycznie (właściwie próbowałem, bo tego nie potrafie) powiedzieć coś mojej przyjaciółce, która interesuje się ezoteryką. Nie powiedziałem jej, że zamierzam robić coś takiego. No i tak sobie wymyślałem jakieś proste i krótkie zdania, by tylko sprawdzić, czy mi się uda. Zacząłem od jej imienia, a potem przechodziłem do sedna w moich myślach [...] Następnego dnia napisała do mnie przyjaciółka, twierdząc, że miała dziwną sytuacje wieczorem poprzedniego dnia. Powiedziała mi, że gdy kładła się spać (mniej więcej było to chyba w momencie, w którym ja się 'bawiłem') i powolutku zasypiała, zerwał ją na równe nogi głos w głowie, który wypowiedział jej imie (podobno był to szept, ale się wystraszyła).

Nie wiem czy to moja zasługa, ale jeśli tak, to czy istnieje jakiś konkretny sposób na opanowanie tego? Komunikacja mentalna wydaje się bardzo wygodna (no, pod warunkiem, że druga osoba jest w stanie odpowiadać )

Pozdrawiam :]

Czekam na odpowiedź....

Przejdę od razu do rzeczy, żeby nie zanudzać

Kilka miesięcy temu coś mnie obudziło (mój kot jak zwykle leżał pod kołdrą na moim brzuchu) nagle zobaczyłam ŚWIATŁO przez szybę w drzwiach od mojego pokoju...wtedy wydawało mi się, że jest to po prostu światło dobiegające z łazienki. Ale zareagowałam dopiero kiedy mój kot się gwałtownie wyrwał spod mojej kołdry i stanął jak wryty na łóżku...gapił się przez chwile na drzwi! Trwało to wszystko ok 2 min, po tym czasie światło zgasło, a kot się położył z powrotem. Ale dziwną rzeczą było też to, że nie słyszałam NIC kompletnie - żadnego "pstryknięcia" światłem ani kroków, że ktoś wraca do pokoju z łazienki... Potem za chwile spojrzałam na zegarek była 4:05 więc to COŚ miało miejsce o 4:04

Byłam tak wystraszona że przez kilka dobrych minut siedziałam jak wryta w takiej samej pozycji jak się obudziłam!

Najśmieszniejsze, że teraz nie potrafię sobie przypomnieć tego światła! Ale wiem, że to miało miejsce. I jeszcze ta reakcja mojego kota!

może ktoś z Was miał podobną sytuację?

Proszę o odp ...troszkę mnie to niepokoi

pozdrawiam Kata

PS. własnie znalazłem w miejscu gdzie zawsze było swiadectwo jakiś trójkąt materiałowy do powieszenia z Napisem Piotroków Trybunalski 1979 w stanie idealnym, jak był by nowy. W życiu nie miałem nic wspolnego z piotrkowem, nie mam pojecia skąd to sie wzieło.

Nie poruszałbym tego tematu gdyby nie fakt, że w Polsce również miało miejsce jedno samospalenie, które wywołało sporą sensację. Miało to miejsce w 1998 roku - Kiedy człowiek zamienia się w ogień - Wiadomości24

Poniżej cytuję artykuł na ten temat, który udało mi się znaleźć w necie:

Krótkie wprowadzenie

Czarnookie dzieci (ang. black eyed kids/BEK's) to miejska legenda, która ujrzała światło dzienne po raz pierwszy w 1998 roku, kiedy to dziennikarz Brian Bethel opowiedział na internetowej grupie dyskusyjnej o spotkaniu z dwoma niezwykle inteligentnymi i pewnymi siebie dziećmi, które starały się namówić go na podwiezienie ich jego samochodem. W jego opowieści dwoje dzieci (nie całkiem nastolatki, ale prawie) podeszło do niego, kiedy siedział w samochodzie zaparkowanym na parkingu. Z wyglądu, dzieci wyglądały normalnie nosząc modne ubrania i miały bladą oliwkową skórę. Zauważywszy, że to dwaj chłopcy, Bethel poczuł obezwładniający strach, który opisuje:

“Czułem jak uczucie <walcz albo uciekaj> nadchodzi. Czułem instynktownie, że coś było nie tak, ale nie wiedziałem, co to mogło być”.

Twierdząc, że są w drodze do kina, ale zapomnieli pieniędzy z domu, dwaj chłopcy poprosili Bethela o podwiezienie do domu. Kiedy Bethel odmówił, dzieci wydawały się być zezłoszczone i cały czas prosiły o podwiezienie. Kiedy strach i panika rosły u Bethela, poczuł, że chce otworzyć drzwi. Jednakże kiedy Betel zobaczył ich oczy, prymitywny strach wziął górę i go sparaliżował; dzieci miały czarne jak węgiel oczy całkowicie pozbawione tęczówek i źrenic. Jakby przeczuwając, że ich szansa dostania do samochodu maleje, dzieci stały się bardziej natarczywe i wymagające. Bethel był w stanie w końcu przemóc strach i odjechać. I pomimo iż jego historia brzmi jak z horroru, są inne sprawozdania, uwierzytelniające je.

Większość spotkań zachodzi w domach. Słychać pukanie do drzwi, a pod drzwiami stoi dziecko w wieku 12-17 lat. Ubranie ma normalne i wydaje się całkiem zwykłe. Ale wtedy nagły strach i poczucie, że coś jest nie tak przychodzi. No i oczywiście te oczy.

Czarnookie Dzieci zawsze będą prosić o wpuszczenie do domu. Będą twierdzić, że muszą skorzystać z telefonu, ponieważ się zgubiły lub zepsuł się im samochód. Czy ktoś kiedykolwiek wpuścił je do środka nie wiadomo. Prawie wszyscy ludzie, którzy mieli bliskie spotkanie z Czarnookimi Dziećmi czuły obezwładniający strach i odmawiało pomocy wpuszczenia ich do środka. To tylko denerwuje dzieci, które zdają się tracić cierpliwość i nalegają na wpuszczenie ich do środka. Poza tym nie opuszczą miejsca dopóki osoba, z którą mają kontakt nie zamknie drzwi lub nie odejdzie z miejsca spotkania.

Racjonalne teorie

Jest parę oczywistych wyjaśnień, które mogą demaskować te dziwne historie. Czarne oczy na przykład mogą być niczym innym jak szkłami kontaktowymi (nieprzeźroczyste czarne kontaktówki są dostępne). Ale jak wytłumaczyć uczucie strachu i przerażenia w czasie spotkania z Czarnookimi Dziećmi?

Najpewniejszym scenariuszem jest, że te parę przekonywujących doniesień były rezultatem zbyt wybujałej wyobraźni i że łańcuch innych historii był niczym innym jak kopiowaniem fałszu, aby przyciągnąć uwagę. Jednakże większość spotkań wydaje się być bardzo gwałtowna i ludzie, którzy spotkali Czarnookie Dzieci wydają się być naprawdę przerażeni nawet po spotkaniu.

To są łatwiejsze podejścia do tematu, logiczne teorie, które łatwo zmiatają na bok głupie ilości informacji. Ale nawet jeżeli połowa doniesień poukrywanych po całym Internecie jest prawdziwa, te logiczne podejścia mogą być bardzo niebezpieczne.

Nie tak całkiem racjonalne teorie

Najdziwniejszą sprzecznością tej historii jest fakt, że Czarnookie Dzieci wydzielają przerażające wibracje. Ci, którzy ich spotkali twierdzą, że byli wystraszeni, spanikowani, a nawet zdezorientowani. Niektórzy uważają, że może być to rezultat ich czarnych oczu, może to jakiś rodzaj hipnotycznej sugestii używanej do przekonania osoby, aby wpuściły je do środka mieszkania lub samochodu. Ale wtedy pada pytanie, dlaczego dzieci po prostu nie wejdą do środka na siłę bez zaproszenia? Na pewno taka zła osoba byłyby zdolna to czegoś takiego. Częstą teorią tłumaczącą ten stan rzeczy jest to, że Czarnookie Dzieci są złymi duchami, a nawet demonami. Najbardziej rozpoznawalna istotą potrzebującą zaproszenia do środka jest wampir. Mimo iż tłumaczenie, że Czarnookie Dzieci są wysysającymi krew stworami, musimy pamiętać, że idea złej energii potrzebującej jakiegokolwiek zaproszenia jest znana w wielu religiach.

Kolejne pytanie: Jeżeli Czarnookie Dzieci są demonami lub jakąś inną formą złego bytu dlaczego przybierają formę dziecka? Może czują, że ludzie są skłonni prędzej pomóc wpuścić zagubione i zmartwione dziecko do swojego domu, aby mogło skorzystać z telefonu. Pomysł dziecka pukającego do drzwi i proszącego o pomoc jest o wiele lepsza niż gdyby miał być to obcy mężczyzna.

Są tacy, którzy uważają, że Czarnookie Dzieci to obcy, ponieważ są w stanie wywołać uczucie strachu w bardzo krótkim czasie (np. kontrola umysłu) i posiadają czarne oczy. Oczywiście wszystkie doniesienia są dostępne tylko w Internecie, nie ma żadnego namacalnego dowodu. Tak więc teorie są dokładnie tym… teoriami.

Na pierwszy rzut oka

Pomimo tego czy wierzycie w mity o fenomenie Czarnookich Dzieci jest to z pewnością temat, który pozostawia w czytelniku nieokreślone uczucie. A jeżeli czytacie o kolejnych spotkaniach, wydaje się, że w tym może być coś, co daje temu więcej wiarygodności i nie dymisjonuje tego jako kolejnej miejskiej legendy.

W przybliżeniu oto parę rzeczy, które powtarzają się przy spotkaniach z Czarnookimi Dziećmi. Czy użyjecie tej informacji, aby wzmóc swoje zainteresowanie lub też aby zdemaskować te strategie zależy od was.

1. Prawie wszystkie spotkania miały miejsce w nocy lub późnym popołudniem, tuż przed zachodem słońca. Czy to instynktowna preferencja Czarnookich? Czy nasz niepowstrzymany lęk przed ciemnością pomaga im jakoś w użyciu taktyki straszenia? Lub czy jest im prościej podejść niepostrzeżenie ofiarę poruszając się w ciemnościach?

2. Potrzeba zaproszenia, jak wspomniano wcześniej, z pewnością kojarzy się z wampirami. Kiedy ja osobiście nie wierzę w wampiry, mogę zadowolić się ideą, że Czarnoocy to złe duchy lub demony. Jeżeli tak jest, to znaczy, że są prawdziwe.

3. Czarne oczy są najbardziej widoczną cechą. Na kilu forach dyskutowano, że skoro Czarnoocy są tak źli i podstępni, dlaczego nie noszą okularów przeciwsłonecznych, aby zasłonić swoje demoniczne cechy? Prostym wyjaśnieniem jest, że ich oczy wydają się być źródłem obezwładniającego strachu, którego doświadczają ludzie. Tym samym, zasłaniając oczy okularami, jakakolwiek sugestia hipnotyczna przez kontakt wzrokowy nie jest możliwa.

Będę wśród pierwszych, którzy przyznają, że ten fenomen jest naciągany i nieprawdopodobny. Ale jak wspomniało kilku forumowiczów - zaintrygowało to wielu ludzi. Mimo to jak długo będzie to tylko sprawa rozprzestrzeniająca się w Internecie, Czarnookie Dzieci będą niczym więcej niż internetową pogłoską aż do znalezienie dowodu nie do obalenia.

Źródło: UFO Digest - "Black Eyed Kids"

Statystyki są jednoznaczne. Prawdopodobieństwo, że zginiemy na skutek zderzenia Ziemi z obiektem kosmicznym oscyluje w granicach 1:300 000 (dla porównania, prawdopodobieństwo śmierci w wypadku lotniczym wynosi 1:250 000). To, że nasza planeta nie doświadczyła ostatnio poważniejszego impaktu, jest według astronomów wręcz małym cudem (pomijając wydarzenia z 1908 r. w syberyjskiej tajdze, nad rzeką Podkamienna Tunguzka). Na powierzchni Ziemi możemy znaleźć mnóstwo śladów dawnych zderzeń z obiektami kosmicznymi. Kratery łączy się również z wymieraniami gatunków (najsłynniejsze w tym kontekście są dinozaury).

Obserwujemy ciemne niebo

Aby zapobiec ewentualnemu uderzeniu lub przynajmniej wyeliminować związane z nim konsekwencje, naukowcy monitorują potencjalnie niebezpieczne obiekty kosmiczne - asteroidy (inaczej - planetoidy) i komety. W 2004 r. odkryto asteroidę Apophis (in. 99942 Apophis, 2004 MN4), o średnicy 270-390 m i masie 27-40 mln ton. Określono ją jako potencjalnie niebezpieczną, jako że raz na 323,5 dnia jej elipsowata orbita przecina orbitę Ziemi.

W piątek 13 kwietnia (idealna data dla przesądnych!) 2029 r. zbliży się do naszej planety na odległość niespełna 40 tys. km. W Europie, Afryce i zachodniej Azji asteroidę będzie można podobno zauważyć okiem nieuzbrojonym jako wyraźny punkt świetlny na niebie. Powyższa data wydaje się jednak mało realna w kontekście ewentualnego zderzenia. Aby do niego doszło, Apophis musiałby znacząco zmienić trajektorię, a niepewność jego położenia uwzględniono już w obliczeniach.

Intruz powróci

Jednak już po siedmiu latach Apophis powróci! Nie wiadomo po jakim torze będzie się poruszał. Według niektórych źródeł ryzyko zderzenia wynosi 1 : 40 000, a to już wielkość znacząca. W celu ujęcia liczbowego zagrożenia spowodowanego możliwą kolizją Ziemi z planetoidą stworzono skale Torino oraz Palermo. W skali Torino 10. (najwyższy) stopień odpowiada kolizjom zagrażającym istnieniu cywilizacji. Przez krótki okres w 2004 r. właśnie 99942 Apophis przyznano stopień 4.

Przy przelocie w 2029 r. na tor dalszego lotu asteroidy mogą jednak wpłynąć siły przyciągania Ziemi. Ponoć aż 1200 planetoid o średnicy większej niż kilometr podąża po trajektorii przecinającej nasza orbitę. Teoretycznie niektóre mogą posłużyć Apophisowi za procę grawitacyjną, która wyraźnie i w nieprzewidywalny sposób zmieniłaby jego orbitę. Nie umiemy stwierdzić, co wówczas stałoby się 7 lat później.

Kto na tym ucierpi?

Asteroida tych rozmiarów nie wywołałaby globalnej katastrofy, ale uderzenie z pewnością miałoby poważne skutki. Potencjalnie zagrożone są miejsca leżące w pasie od Europy przez Bliski Wschód po Indie i Bangladesz. W miejscu zderzenia powstałby 5-kilometrowy krater. Ziemia w promieniu przynajmniej 30 km zatrzęsłaby się z siłą 6 stopni w skali Richtera (niewielkie uszkodzenia budynków). Kamienie, pył, mieszanina rozżarzonych gazów, odłamków i popiołu (tzw. strumień piroklastyczny) spowodowałyby śmierć niemal wszystkich organizmów w odległości do kilku kilometrów od epicentrum. Gdyby asteroida wpadła do oceanu (typuje się Pacyfik, okolice wybrzeża Ameryki Północnej), wywołałaby falę tsunami o wysokości 10-20 m; zniszczeniu uległaby m.in. południowa część stanu Kalifornia.

Niektórzy naukowcy mówią o czterokrotności siły wybuchu wulkanu Krakatoa z 1883 r. Na skutek tej eksplozji i późniejszego tsunami zginęło ponad 36 tys. ludzi, 165 miast i wiosek zostało zrównanych z ziemią, a do atmosfery dostało się 46 km3 popiołu wulkanicznego i pyłu, które rozproszyły się doprowadzając do obniżenia średniej temperatury globalnej o 1,2°C. Sytuacja unormowała się dopiero po 5 latach.

Powyższy scenariusz jest najgorszym z możliwych. W "najlepszym" razie możliwe jest wyłączenie z użytku satelitów, które Apophis mógłby zniszczyć, strącając do atmosfery ziemskiej. Nie istnieją jednak przesłanki, by trajektoria obiektu przechodziła przez geostacjonarną orbitę Clarka.

Zagraża czy nie zagraża?

Z dokładniejszych wyliczeń, opartych na szczegółowej analizie wszystkich obserwacji asteroidy Apophis wynika, że ryzyko zderzenia z Ziemią zmniejszyło się niemal do zera - podaje w jednym z komunikatów amerykańska NASA. Apophis zaliczono ostatecznie do kategorii "0" na tzw. skali Torino (patrz: ramka), co oznacza brak zagrożenia kolizją.

Rosjanie mają na ten temat odmienne zdanie, uznając zderzenie za niemal pewne. - Zwiększa się prawdopodobieństwo, że w 2036 r. asteroida stanie się częścią Ziemi. Choć wcześniej rozpadnie się być może na mniejsze fragmenty - twierdzi przykładowo Leonid Sokolov z uniwersytetu w Petersburgu. Rosjanie ogłosili, że wymyślą oraz wprowadzą w życie metodę, która zapobiegnie zderzeniu.

Kto w tej sytuacji ma rację? Czas zweryfikuje.

Wszystko o Zjawiskach Paranormalnych

Krzysztof Pochwicki

facet.interia.pl

Niektórzy twierdzą, że opętuje ludzi i podobno nie wolno jej spalić.

Jeżeli macie jakieś doświadczenia z tą tablicą to podzielcie się nimi.

Interesuje się ezoteryką, chciałabym wam opisać co ostatnio mi się przytrafia...

Parę dni temu przed snem poszłam upewnić się że mam zamknięte okna w pokoju, następnie poszłam spać, po jakimś czasie budzę się i patrze a okno balkonowe było otwarte....

Dwa dni temu położyłam się do łóżka, zamknęłam oczy i nagle otwieram i ktoś, pamiętam jego twarz, był bardzo podobny do mojego taty, przytulił mnie i pocałował w głowę, tak jak zawsze na dobranoc, myślałam ze to on, ale nad ranem zaczęłam myśleć ze przecie tata jest 80 km ode mnie,i że to nie możliwe, przypominam sobie że wyglądał tak jakby był przezroczysty, falujący z białym ciałem, ale twarz była normalna, ludzka...

Zapytałam tatę to powiedział ze jego dziadek bardzo lubił dzieci, umarł jak miałam pol roku, tylko to co mi nie pasuje to to ze wyglądał bardzo młodo! Myślę ze to było coś innego...

Jak myślicie co to może być, o co chodzi, czy mam się bać?

Dziś wracając ze szkoły miałam dziwną sytuację. Jechałam sobie autobusem i nagle zauważyłam takiego dziwnego człowieka ktory jechał ze mną . Patrzył się na mnie non stop i jakby wysysał ze mnie całą energię . Dyskretnie odesłałam mojego zaprzyjaźnionego ducha ktory był wtedy ze mną bo ten człowiek zdawął się go zauważać . Niestety wracałam w godzinach szczytu czyli podróż do domu zajeła mi około 40 minut ale pod koniec jak miałam wysiadać nie byłam w stanie rozpoznać gdzie jestem , dobrze że kolezanka jechała ze mną i mi pomogła dojść do domu bo sama pewnie bym tam padła. Jak myslicie kim mógł on być ?

W nocy jak położę się już spać i leże w łóżku (piętrowym) i jest cicho to u góry z rogu łóżka słychać taki cichutkie cykanie (jak od zegarka)

Jest ono na tyle ciche, że trzeba się dobrze wsłuchać, jedynie w nocy gdy jest cicho i spokojnie leżę słychać. Gdy podniosę głowę żeby zobaczyć skąd dochodzi to już nie słychać. Sprawdzałem wiele razy w dzień co to mogło być, nawet odsunąłem szafkę która stoi obok i nadal nie wiem.

Każdej nocy ma inną częstotliwość, nieraz cyka dokładnie co 1s, nieraz co 2s a nieraz szybciej, kilka razy na 1 sek.

Jedyny problem jaki z tym mam to to że denerwuje przed snem ;/