Bóg poza zasięgiem

[Paradoxa]

Bogowie są tuż przy nas, z nami. Karzą i nagradzają (niekoniecznie podług zasług).

Wymiana - nasz spokój i bezpieczeństwo za ich istnienie. Czy to fair? Raczej tak :_kwadr:

 

Co jednak się z nami stanie, kiedy okaże się, że ten Jedyny/Właściwy jest nieosiągalny? Jest ale jakby Go nie było?

 

Obudzimy się w świecie w którym nie ma już praw boskich, nie ma konfesjonałów gdzie można oczyścić się z grzechów. Taka sytuacja jest nie do pozazdroszczenia bowiem wymusza bezwzględną konieczność szanowania swych własnych praw.

Ogromnym wyzwaniem dla dążących do rozwoju duchowego jest konieczność przyjęcia na siebie ciężkiego zadania - prawodawcy i egzekutora jednocześnie.

Potrafimy być jednocześnie "sędzią i mścicielem" w swojej własnej sprawie?

W rezultacie ta nowa moralność jest cięższa do udźwignięcia od poprzedniej.

 

PozP

Edytowane 28 Września 2010 przez Paradoxa

[Buddha]

można też zauważyć że praw boskich nie ma (no chyba ze fizyka ), a ludzkie są tym czym są - sprawnym narzędziem kontroli społecznej, narzuconym abitralnie

wobec tego można nie tworzyć swoich praw - po prostu żyć i decydować na bieżąco - i tak tylko my decydujemy czy coś jest ok/mądre itd czy też nie

[kudlisekola]

myslę, że Bóg nigdy nie jest nieosiągalny tylko my nie chcemy go 'osiągnąć"

[Paradoxa]

.......

wobec tego można nie tworzyć swoich praw - po prostu żyć i decydować na bieżąco - i tak tylko my decydujemy czy coś jest ok/mądre itd czy też nie

 

Chodzi o to, że MY i TYLKO MY też poniesiemy za to konsekwencje. Zbawiciel nie przybędzie na białym rumaku ....... jesteśmy sami.

Piszę o konsekwencjach oddalenia/niebytu Boga.

 

 

 

myslę, że Bóg nigdy nie jest nieosiągalny tylko my nie chcemy go 'osiągnąć"

 

Mniejsza o powody, temat nie o tym :_kwadr:

 

PozP

[Buddha]

Chodzi o to, że MY i TYLKO MY też poniesiemy za to konsekwencje. Zbawiciel nie przybędzie na białym rumaku ....... jesteśmy sami.

Piszę o konsekwencjach oddalenia/niebytu Boga.

 

a jedyne konsekwencje obiążające nas pochodża od nas samych albo innych ludzi

bóg który jest nieobecny i nie ustanowił żadnych praw - nie tylko nie może nas ukarać a po drugie - po co mi taki Bóg?

jesli jakiegos stworzę i doładuję (nie dzięki!) to ma być użyteczny a nie być ideą

ale lepiej nauczyć się żyć samemu - i tak żyjemy i umieramy samotnie

[Paradoxa]

....

ale lepiej nauczyć się żyć samemu - i tak żyjemy i umieramy samotnie

 

Właściwie możemy korzystać z sytuacji, w jakiej się znaleźliśmy. Zerwanie nici tradycji (np. schematycznego myślenia), chociaż prowadzi do chwilowej dezorientacji, ma także korzystne konsekwencje.

 

Możemy teraz myśleć holistycznie i czerpać w dowolny sposób z dorobku ludzkich rozważań i doświadczeń pomijając np. chronologię (nie cierpię liniowego myślenia).

 

Korzystać możemy z dowolnego mitu (nordyckiego, greckiego, chrześcijańskiego, gnostyckiego, reikowego....etc.) bądź idei (logos, nieświadomość zbiorowa, kia.....) podług woli. :kwadr:

 

NO CO? Próbuję szukać czegoś, co może wypełnić gnostycką pustkę :jezyk1:

 

PozP

[Gość Dharma]

W rezultacie ta nowa moralność jest cięższa do udźwignięcia od poprzedniej.

 

może tylko przez chwile.. dopóki Wyrwana ze schematów, zwłaszcza tych delikatnych - dotykających naszą moralność..

zaufasz sobie na nowo to, że istniejesz niezależnie od tego co narzuca Ci społeczeństwo/czy też jakaś religia itp i przede wszystkim

to nie "schematy moralne"/społeczne/religijne mówią Ci jakim jesteś człowiekiem i że w ogóle jesteś, tylko na odwrót, Ty określasz własny świat tak jak go widzisz, jak decydujesz się żyć, kim tak naprawdę jesteś.

 

trzymam kciuki )

[Paradoxa]

Niemal razem pisałyśmy swoje posty Dharmo :mruga_na:

 

Dobrze jest wiedzieć, że jednak nie jest się samotnym

 

PozP