Posępna twórczość posępnego człowieka.

[Nygusek]

W biegu

Ponoć nic nie dzieje się bez przyczyny,

I wszystko zmierza do wyższego celu.

Lecz czym jest ten wzniosły cel,

Dla poległych w biegu?

 

Kto się bez reszty zatracił,

Słońca nie ujrzał ni krztyny,

Czym dla niego stwierdzenie:

„Nic się nie dzieje bez przyczyny?”

 

Kimże jesteś człowieku?

Tak bardzo zabiegany,

Czy przejrzysz na swe oczy,

Dostrzegając życia chłamy?

 

Czy bezwolnym pozostaniesz,

Wciąż szukającym wytchnienia?

I dążącym do spoczynku,

Który nie daje spełnienia?

 

Nie dajcie utracić ludzkości,

Marzeń, działań w dobrej wierze.

Bądźcie sobą i żyjcie,

Nim śmierć Wam życie odbierze.

 

 

Epitafium

*inspirowane dzisiejszym odejściem prababci*

 

Jak dobrze, że umarłaś!

Pocieszycielko niepocieszona.

Ze smutku wybawiająca,

Wiecznie zasmucona.

 

W Twych ramionach szukałem ukojenia,

Gdy ukojenia wciąż mi nie stało.

Wyrażając nigdy niewyrażone,

Zawsze cudem się udało.

 

Troską stargana, lecz zawsze silna,

Roniłaś swe łzy w pościeli.

Pytałaś, gdzie sumienia tych,

Którzy sumienia dla Ciebie nie mieli.

 

I choć jaśniałaś w moim życiu,

Jak gwiazda zaranna na niebie jutrzenki,

Wierzę, żeś szczęśliwa,

Że nie cierpisz męki.

 

To moje pożegnanie,

Odejdź w pokoju.

Bądź szczęśliwa,

Ja będę z tą wiedzą,

Iż nie zaznasz już znoju.

[Moon girl]

Och... Jakie to prawdziwe i smutne. Poruszające

[Nygusek]

Dziękuję bardzo, czasem lubię przelać to, co mnie dręczy na papier. Jakoś łatwiej to potem zaszufladkować.

[Moon girl]

Też lubię... Ale akurat kartkowego zapisu się boję (że ktoś przeczyta). Nie wiem nawet czy bym się przemogła, by dodać coś tu. Może kiedyś. W każdym razie, czekam na więcej Twoich wierszy.