Apolonia

[Marcin]

Dyskusja na temat znaczenia imienia :

 

Imię pochodzenia greckiego, oznacza osobę należącą do Apolla. Osoba szlachetna, prawdomówna, zdolna do czynienia drugim dobrze, filantropka, pełna temperamentu, pogodna w życiu. Lubi być sobie żeglarzem i okrękem, nie znosi by ktoś jej przewodził, rozkazywł. Lubi być chwalona i wyróżniana. Kocha dom własny, rodzinę, a swoje potomstwo kieruje a intratne drogi życia.

[Natka2]

Apolonia to osoba prawdomówna, szlachetna, pełna temperamentu. Lubi być w centrum zainteresowania. Sama bierze odpowiedzialność za swoje imię. Kocha swoją rodzinę, a swoje dzieci kształci na wielkich ludzi.

 

Imieniny Apolonii

9 lutego

 

Patroni i święci

św. Apolonia z Aleksandrii,

 

Zdrobnienia imienia Apolonia

Apo, Apola, Apolcia, Apolinka, Apoloneczka, Apolonka, Loneczka, Lonia, Lońka, Pola, Polcia, Polcik, Poleczka, Poleńka, Polga, Poliś, Polka, Polly, Polon, Polonka, Polunia, Polusia, Poluś

 

Szczęśliwa liczba: 2

Szczęśliwy kamień: turmalin

Szczęśliwy kolor: pomarańczowy

 

Apolonia w innych językach

angielski, niemiecki – Apollonia

francuski – Apollonie

hiszpański – Apolonia

 

Historia imienia Apolonia

Imię żeńskie wywodzące się z Grecji. Apollonia była nazwą kilku miast nazwanych tak na cześć boga Apolla. Apollonia oznacza „należąca do Apolla, Apollonowa”. Jako imię może się wywodzić albo od nazwy miasta albo od boga Apolla.

W Polsce imię to pod postacią Apolonija, Polonija jest znane już od 1370 r.. Bywa, choć rzadko, używane i dzisiaj.

 

ŚWIĘTA APOLONIA, MĘCZENNICA Z ALEKSANDRII

Jedyną wiadomością o niej jest list Dionizego Aleksandryjskiego, w którym opisuje on pogrom chrześcijan, jaki urządzili poganie w Aleksandrii pod koniec 248 lub z początkiem 249 roku Pisze w nim m. in.: „Pochwycili również Apolonię, dziewicę już sędziwą, a wielce na ten czas poważaną. Uderzając ją w szczęki, wybili jej wszystkie zęby, a potem wznieśli stos przed miastem i grozili, że ją żywcem spalą, jeśli razem z nimi okrzyków wydawać nie będzie. Ona się przez krótki czas wymawiała, a potem gotowa na ofiarę, sama się w ogień rzuciła i spłonęła.”

Ta bohaterska śmierć widniała w martyrologium łacińskim pod dniem 20, a potem 9 lutego i pod tą drugą datą wspomina się ją do dnia dzisiejszego.