Chaber bławatek uzdrawia oczy :)

[Ismer]

Chaber bławatek, niegdyś licznie zasiedlający zboża i traktowany jako chwast dziś jest gatunkiem coraz rzadszym, zanikającym wskutek stosowania nowoczesnych metod uprawy, przede wszystkim środków chwastobójczych, które nie są obojętne dla zdrowia człowieka. A między bajki bajki można włożyć zapewnienia trucicieli o szybkiej neutralizacji i w związku z tym nieszkodliwości pestycydów. Wprawdzie chabrów w zbożu już nie ma, ale trucizny są - w tym zbożu, w tej mące z tego zboża.

 

Inne nazwy: modrzeniec, modrokwiat, wasilek, wołoszek, głowacz, macoszka, jasieniec, kardy, białasy.

 

Chaber ma zastosowanie jako środek przeciwzapalny, moczopędny, kąpielowy i barwierski.

Surowcem zielarskim jest kwiat bez kielicha.

Chaber jest surowcem antocyjanowym, zawiera flawonoidy, sporo soli mineralnych, głownie magnezu i potasu, cukry, garbniki i śluz.

 

Wyciąg wodny z kwiatu bławatka działa moczopędnie i odtruwająco.

W okładach na oczy działa przeciwzapalnie.

Zewnętrznie stosuje się go przy trudno gojących się ranach i owrzodzeniach, najczęściej w mieszankach z innymi podobnie działającymi ziołami.

 

5% napar (Infusum) stosowany jest przy kamicy moczowej, stanach zapalnych układu moczowego, zatruciach i reumatyzmie. Napar najlepiej jest przyjmować doustnie po 50 ml co 4 godziny.

Okłady na oczy stosuje się przy zapaleniu spojówek i powiek, cieniach pod oczami, obrzękach wokół oczu, przemęczeniu oczu (w tym dzięki wiszeniu godzinami w internecie): 2 razy dziennie, przez 40 minut.

 

W XIX wieku bławatek w formie herbatki był polecany nie tylko jako środek moczopędny, płuczący drogi moczowe, ale również przeciw słabościom serca i żółtaczce.

Na Ukrainie roślina ta uchodziła za niezrównaną w leczeniu kurzej ślepoty, na Łotwie i na Litwie używano jej nie tylko jako rośliny moczopędnej, ale również do leczenia malarii czy chorób wątroby.

W Kanadzie chaber do dziś jest stosowany w leczeniu schorzeń reumatycznych.

Napar stosowano wewnętrznie w zimnicy i febrze.

W całej Europie stosowany był (i jest) przy leczeniu chorób związanych z układem moczowym i schorzeniami oczu: bolące, zaprószone oczy przemywano naparem, bądź zapuszczano do oczu nalewkę z kwiatów.

 

Dziś wiemy, że antocyjany poprawiają mikrokrążenie w obrębie naczyniówki i tęczówki oka i aktywują odtwarzanie rodopsyny, co może wpłynąć na poprawę wzroku.

Ponadto antocyjany hamują aktywność elastazy i kolagenazy, stabilizują strukturę naczyń krwionośnych i działają przeciwobrzękowo. Uszczelniają i wzmacniają naczynia krwionośne.

 

Chaberki należy zbierać w słoneczny dzień, rano, po obeschnięciu rosy.

Zbiera się płatki, suszy bardzo szybko w zacienionym i silnym przewiewie, aby nie zblakły, gdyż wówczas tracą własności lecznicze. Susz szczelnie zamknąć i przechowywać w ciemnym miejscy, najlepiej w ciemnym szkle.

 

Inne nazwy: bławatek, modrzeniec, modrokwiat, wasilek, wołoszek, głowacz, macoszka, jasieniec, kardy, białasy.

 

Kwiat bławatka to składnik farmakopealnych ziółek Species pectorales wg Farmakopei Szwajcarskiej VI, stosowanych przy zapaleniu gardła, kaszlu i jamy nosowo-gardłowej, ponadto przy zapaleniu oskrzeli.

 

Rp.

Flos cyani 5 g

Flos farfarae 10 g (kwiat podbiału)

Flos helichrysi 5 g (kwiat kocanki)

Flos malvae 10 g (kwiat malwy)

Flos verbasci 15 g (kwiat dziewanny)

Fructus anisi contusus 15 g (owoc anyżu rozdrobniony)

Herba serpylli 10 g (ziele macierzanki)

Radix althaeae 10 g (korzeń prawoślazu)

Radix liquiritiae 10 g (korzeń lukrecji)

Radix senegae 10 g (korzeń senegi)

 

Zioła wymieszać. 2 g mieszanki parzyć w szklance lub filiżance.

Pić kilka razy dziennie przy kaszlu.

Korzeń senegi – Radix Senegae można zastąpić kwiatem lub zielem pierwiosnka – Flos et Herba Primulae, zielem kopytnika – Herba Asari, korzeniem mydlnicy – Radix Saponariae lub korzeniem fiołka wonnego – Radix Violae odoratae.

 

Popularnym produktem zawierającym chaber jest żel pod oczy, mający zastosowanie lecznicze i pielęgnacyjne.

 

Zbierając chaber samemu należy pamiętać, by kwiaty zbierać w słoneczny dzień, najlepiej rano, po obeschnięciu rosy. Zbiera się płatki (całe kwiaty też można, ale potem trzeba oberwać płatki) i suszy bardzo szybko w miejscu zacienionym i silnym przewiewie, aby nie zblakły, gdyż wówczas tracą własności lecznicze. Susz trzeba szczelnie zamknąć i przechowywać w ciemnym miejscu, najlepiej w ciemnym szkle.

 

źródło: dr. H. Różański; notatki z wykładów.

[Makrela]

Chaber sama zbieram, ale mam problem z suszeniem, jest na to bardzo wrażliwy i często blaknie. Trzeba go suszyć szybko i musi być przykryty, tak, żeby nie miał dostępu do światła i przechowywać w ciemnym szkle. 

Używam go w mieszance na zmęczone oczy lub na stany zapalne, w połączeniu z zieloną herbatą i rumiankiem - bo to mam zawsze pod ręką - ale też można dać świetlik do tego.