wspomnienie

[petra.b]

Poniższy tekst mówi o pewnym wspomnieniu, jednym z tych najpiękniejszych w życiu. Najpiękniejszych przez to, że już nigdy nie wrócą... To bardziej myśli ubrane w proste słowa i wylane na papier razem z żalem za tym, co nieodwracalne.

 

***

Nie zostawiłeś po sobie nic.

Tylko rozpamiętywania.

 

Żadnego rachunku za obiad,

stokrotki, muszelki.

Tylko smak gofrów z bitą śmietaną,

szum morza i zapach deszczu.

 

A przecież w naszej znajomości

nie było nic romantycznego…

 

Twój dotyk nad ranem,

kiedy jeszcze spałam,

chwile uniesień i obojętności,

smak skóry słony od potu.

Tak upragnione wyrzuty sumienia,

które jednak nie przyszły…

 

Nie zostawiłeś po sobie nic.

Tylko rozpamiętywania.

Edytowane 7 Sierpnia 2009 przez petra.b

[Gość Jaga_Wiedzma]

Tekst podoba mi się ale poszukałabym innego określenia zwrotu" nie pozostawiłeś mi nic oprocz wspomnień" bo to mi tak odrobinę Asnykiem pachnie, a jak ktoś się bezie chciał przyczep[ić, tyo Ci zarzuci, że powtarzasz slogany.

A wiersz naprawde dobry i warty uwagi

[petra.b]

Próbowałam coś wymyślić zamiast zwrotu, o którym mówisz i uparcie nic nie chce mi przyjść do głowy. Kiedy to pisałam (jakiś rok temu), to po prostu tak czułam. A o powiazaniach z Asnykiem, to już w ogóle nie myślałam. A faktycznie, tak jakoś wyszło. Dziękuję, za zwrócenie uwagi na ten problem.

 

Poprawiłam...faktycznie jakoś tak lepiej!

Dzięki

Edytowane 7 Sierpnia 2009 przez petra.b