Smutne wiersze

[Yana]

Znowu wyruszyłam, jestem w środku lasu

wjeżdżam na polankę nie robiąc hałasu

widzę me jeziorko, błękit wody jego

podchodzę bliziutko, blisko celu swego.

Zrzucam swoje szaty, miecz i luk odkładam

wchodzę naga w wodę, cicho się zapadam,

kładę się na wodzie, woda mnie unosi,

a wiart moj przyjaciel liście mi przynosi.

Nagle gałąź pęka, luj jest już gotowy,

aby przebic serce nieszczęsnej osoby.

Mały błąd zrobiłam, w oczy Ci spojrzałam

- wtedy zrozumiałam, że się zakochałam.

W Twych rękach miecz, tarcza księżyca blask skradły

nasze bronie naraz w trawe cicho spadły.

Co dalej się działo tylko księżyc świadkiem

lecz nasze spotkanie nie było przypadkiem,

bogowie złączyli nas piękną miłością,

my sie połączyliśmy wielką namiętnością.

[bahia1]

podobaja mi sie przenosnie...rzadko do mnie trafiaj wiersze rymowane...ten trafil

czytalam ostatnio duzo opowiadan irlandzkich ze szczypta magii...przypomnialy mi sie one wlasnie

[Yana]

Dziekuje. Milo uslyszec, ze komus podoba sie Twoj wiersz

A jeszcze milej uslyszec, ze z czym sie kojarzyl, ze dal komus do myslenia...