Kapitanie

[Paulla]

W oceanie wspomnień, myśli tonę.

Nikt nie jest w stanie uratować mnie

Przed byciem wrakiem.

Odszedłeś, kapitanie

Pozostawiając statek bez steru.

Mówiąc: ``Żegnaj``

Zamiast: ``Do widzenia``

[kszys]

no w tym nie wiem "wierszu?" widac ze osoba która to napisała sobie sama w zyciu nie radzi i potrzbuje kogos kto tym jej życiem pokieruje za nią bez kapitana utonie bez kapitana czuje się wrakiem pewnie dlatego ze tego nie rozumie chce zostac psycholożką zeby sie o sobie czegos dowiedziec

[Paulla]

Nie dlatego. Sama siebie rozumie, bo umie wsłuchać się w swoją głębię. Wie, czego chce lecz ciągle to gubi. Kocha tegoż kapitana i jest jej ciężko bez niego i tonie we łzach, gdy on odchodzi. A psycholożką chce zostać z innych powodów. Nie dla siebie, ale dla tego, że lubi słuchać innnych i im pomagać, udzielać rad w jakiś sposób także dawać wsparcie, ma pozytywny wpływ na niektórych niekiedy.

[petra.b]

A ja tam znałam kiedyś jednego takiego marynarza. Zatopił statek i odszedł. Zostały wspomnienia. Miłe z resztą.

[Paulla]

Niestety tak bywa...